KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2013/12957 E., 2013/21140 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Kasım 2013
- Mahkemesi
- TİCARET MAHKEMESİ
Karar Metni
464 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 49. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/09/2012 tarih ve 2012/2-2012/236 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve TMSF-Ing Bank vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin Egebank Kayseri Şubesine 50.000,00 DEM mevduatını 19/11/1999 tarihinde yatırdığını, daha sonra Egebank yönetimine BDDK tarafından el konulduğunu ve TMSF'ye devredildiğini, müvekkilinin yatırdığı mevduatın Egebank tarafından KKTC'de kurulu Egebank Offshore LTD adlı paravan banka hesabına aktarıldığını, müvekkilinin bankalara olan güveninin kötüye kullanılarak ve iradesi sakatlanarak havale talimatı imzalatıldığını, bu şekilde toplanan paraların Egebank A.Ş. yönetimi tarafından grup şirketlerine ve hayali bazı şirketlere kredi verilmesi suretiyle tüketildiğini,
gerçekleşen bu zarardan devir sonucu Ing Bank'ın sorumlu olduğunu, vekalet görevi kötüye kullanılarak müşterinin kasten yanlış yönlendirildiğini ileri sürerek.
50.000,00 DEM karşılığı 25.564,59 EURO alacağın, bankaya yatırıldığı 19/11/1999 tarihinden vade sonuna kadar %25 akdi faiz, vade sonundan fiili ödeme tarihine kadar ise 3095 sayılı yasanın 2/son maddesi gereğince %25 akdi faizden az olmamak üzere temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Ing Bank ve borcu üstlenen TMSF vekili, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; Egebank AŞ'ye yatırılan mevduattan davalı bankanın sorumlu olduğu, üstlenme bildirimi nedeniyle TMSF'nin de sorumlu olduğu, mevduatın off shore bankasına havale edildiği 19.11.1999 tarihinden itibaren alacağa 3095 Sayılı Kanunun 4/a maddesi gereğince temerrüt faizi yürütülebileceği gerekçesiyle, davanın kabulüne 50.000,00 DEM karşılığı 25.564,59.-EURO alacağın davalı ile üstlenen TMSF'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, hükmolunan alacağa bir yıl vadeli, aynı cins mevduata devlet bankalarınca uygulanan en yüksek faiz oranının yürütülmesine karar verilmiştir.
Davacı vekilinin faiz başlangıç tarihine yönelik tavzih talebi mahkemece ek kararla reddedilmiştir.
Asıl kararı davalı ING Bank TMSF vekilleri, tavzih talebine ilişkin ek kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, Ing Bank ve TMSF vekillerinin 12/09/2012 tarihli esas karar yönünden bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- 02/07/2013 tarihli tavzih talebinin reddi kararına yönelik temyiz incelemesine gelince; mahkeme kararında belirtilmeyen faiz başlangıç tarihinin tavzih yoluyla düzeltilmesi mümkün bulunmadığından bu gerekçeyle verilen usul ve yasaya uygun olan tavzih talebinin reddi kararının onanmasına karar verilmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2013/12957, K. 2013/21140, 21 Kasım 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama