Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/13168 K.2013/20311

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret (Kadıköy 1. Asliye Ticaret) Mahkemesi’nce verilen 03/05/2012 tarih ve 2008/569-2012/431 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan 18.04.2007 tarihli sözleşme ile davalı tarafça 21.06.2007 ile 06.09.2007 tarihleri arasında her Perşembe saat 12:00 İstanbul kalkış, saat 14:00 Antalya kalkış olmak üzere, karşılıklı çift yönlü uçuşlarla müvekkili şirketin müşterilerinin ulaşımını sağlamanın kabul ve taahhüt edildiğini, buna göre müvekkili şirketçe ilk üç uçuşun gidiş dönüş bedeli olarak toplam 51,000.00 USD'nin nakit olarak davalıya ödendiğini ve sözleşmeye güvenerek müvekkilince müşterilerine ücretsiz uçak ulaşımlı tatil paketi satıldığını ancak,

davalı tarafça sözleşmenin 4. maddesinde bu konuda aksine bir hüküm bulunmasına ve 3. maddesi ile değişikliklerin en az 7 gün önceden bildirileceğinin belirtilmiş olmasına rağmen 21.06.2007 tarihli ilk uçuşun, Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü’nün onay vermemesi gerekçesiyle iptal edildiğini, bunun üzerine müvekkilince müşterilerinin daha fazla mağdur olmaması için değişik saatler ve farklı firmalarda, fahiş bedeller ödeyerek müvekkillerine bilet bulunabildiğini, müvekkili firmanın bu nedenle büyük bir zarara uğradığını ve müşterilerinin gözünde itibarının zedelendiğini,

davalının bu davranışlarının sonraki uçuşlar için de devam etmesi nedeniyle müvekkilince 13.07.2007 tarihli ihtarnameyle sözleşmenin feshedilerek zararının ödenmesinin ihtar edildiğini ancak davalı tarafça ödenmediğini ileri sürerek,

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 13.07.2007 tarihine kadar oluşan uçuş zararlarından şimdilik 5,000.00 TL'nin 16.07.2007 tarihinden itibaren, 13.07.2007 tarihinde sonra oluşan uçuş zararlarından şimdilik 5,000.00 TL'nin 26.10.007 tarihinden itibaren, müvekkili şirketin uğramış olduğu tesis- hava alanı- tesis transferinden doğan zararlardan şimdilik 1,000.00 TL'nin dava tarihinden itibaren, 50,000.00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş.

15.02.2011 tarihinde, 13.07.2007 tarihine kadar oluşan uçuş zararlarına ilişkin talebini 183.801.00 TL, 13.07.2007 tarihinden sonra oluşan uçuş zararlarına ilişkin talebini 212.179.00 TL, transfer zararına ilişkin talebini 78.430.00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, uçuşların gerçekleşmemesinde müvekkili şirketin kusurunun bulunmadığını, uçuşların Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü'nün uçuş izni (permi) vermemesi nedeniyle yapılamadığını, izin almak için uçuş tarihinden önce başvurunun yapıldığını ancak uçuşa saatler kala bilgi verildiğini, müvekkili şirketçe idare tarafından uçuş izninin verileceğinin garanti edilmediğini, manevi tazminat koşullarının gerçekleşmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü yazısı ve ikinci bilirkişi raporuna göre, davalı tarafın uçuş izni için süresinde müracaat etmediği gibi Sivil Havacılık Uçuş İzni koşullarını da taşımadıkları gerekçesiyle uçuş izninin verilmediği, davalı tarafça edimi, davacı tarafın ihtarnamesine rağmen yerine getirilmediğinden sözleşmenin feshinde davacı tarafın haklı olduğu,

tüm uçuşlar için tarafların 258,417.00 TL bedelle anlaştığı, ancak davalının edimini yerine getirmemesi nedeniyle davacı tarafça aynı yolcuların toplam 395,980.00 TL'ye taşıtıldığı ve aradaki fark olan 137,563.00 TL'nin bu hususta kaçırılan fırsat ve uçuş maliyet zararı olduğu, ihtarnamenin tebliği ile ihtarnamede verilen süreye göre temerrüt tarihinin 26.10.2007 tarihi olduğu, karayolu ile transfer faturaları toplamının 102,360.00 TL olduğu,

transfer ücreti davalı firmaya ait olmamakla birlikte, davalı tarafın davacının sözleşmeyi feshi nedeniyle fazla transfer ücreti ödemesinden sorumlu bulunup transfer ücretlerinin %35 oranında artmasına sebep olduğundan 35,826.00 TL transfer ücreti alacağından davalı tarafın sorumlu bulunduğu.

BK'nın 49. maddesindeki manevi tazminat koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile toplam 173,389.00 TL'nin 137,563.00 TL'sinin 26.10.2007 temerrüt tarihinden itibaren, 1,000.00 TL'sinin 11.07.2008 dava tarihinden itibaren, 34,826.00 TL'sinin 15.02.2011 ıslah tarihinden itibaren değişen ve değişecek oranda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, maddi tazminat isteminin bakiye bölümü ile manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ile katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.