Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/13210 K.2013/20520

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret (Kadıköy 2. Asliye Ticaret) Mahkemesi’nce verilen 11/11/2010 gün ve 2010/2-2010/900 sayılı kararı onayan Daire’nin 16/04/2013 gün ve 2011/4957-2013/7413 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 30.000.000 $’lik teminat mektubu verilmesi konusunda ön görüşmeler yapıldığını, müvekkilinin gireceği ihaleye kısa bir süre kala davalının ön görüşmelerde kararlaştırılmadığı halde taahhüt komisyonu olarak %0,1 oranında tahsilat yapılacağına ilişkin maddeyi sözleşmeye eklediğini, müvekkilinin ihaleye kısa bir süre kala yeni bir kredi bulamama ihtimali nedeniyle müzayaka halinde anılan sözleşmeyi imzaladığını, ancak sözleşmede belirlenen kredinin ve teminat mektubunun müvekkili tarafından kullanılmadığını,

buna rağmen davalı tarafından taahhüt komisyonu olarak müvekkili hesabından 39.339,71 $’nin tahsil edildiğini, taraflar arasındaki sözleşmenin hiç yürürlüğe girmemesi nedeniyle anılan komisyonun tahsil edilmesinin doğru olmadığını ileri sürerek, şimdilik 5.676 YTL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizin 2011/4957 E, 2013/7413 K sayılı ilamıyla onanmıştır. Taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve davanın kısmi dava olması karşısında mahkeme kararının gerekçesinde maddi hataya dayalı olarak davacıdan fazladan yapılan tahsilatın 8.839,00 USD olduğu yolundaki belirlemenin işbu davada verilen hükmün sonucuna bir etkisinin bulunmamasına göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.