Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/13393 K.2013/20273

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 23. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.06.2012 gün ve 2011/274-2012/156 sayılı kararı bozan Daire’nin 21.05.2013 gün ve 2012/12486-2013/10431 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket ortağı olan müvekkilinin sermaye taahhüdünü yerine getirmediğinden bahisle şirket ortaklığından çıkarıldığını, ıskat işleminde kanunda yazılı usule uyulmadığını dolayısıyla yok hükmünde olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin ortaklıktan ıskatına ilişkin 30.07.2010 tarih ve 2010/6 numaralı yönetim kurulu kararının hükümsüzlüğünü, yönetim kurulu üyelerine ödenen aylık 2.500 TL olan ücretin Ağustos ayından dava tarihine kadar geçen 7 aylık toplam tutarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 30.07.2010 tarih ve 2010/6 sayılı yönetim kurulu kararı ile davacının davalı şirket ortaklığından ıskatına ilişkin işlemin iptaline, yönetim kurulu üyeliğinden kaynaklı ücret alacağı isteminin reddine dair verilen karar davalı şirket vekilinin temyizi üzerine Dairemizce davalı yararına bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.