Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/13470 K.2014/3360

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 14. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/05/2013 tarih ve 2009/230-2013/437 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı F. Plastik A.Ş’nin davalı şirkete sattığı malların İstanbul’dan Çanakkale-Pazarköy mevkiine davacı tarafından nakliyesi hususunda tarafların anlaştıklarını,sevk irsaliyeleri düzenlendiğini,ancak daha sonra yapılan görüşmelerde malların Ö. Hafriyat Nak. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti’ne teslim edileceği bildirilince, sevk irsaliyeleri ve faturaların bu yönde değiştirildiğini ve Ö. Hafriyat Nak. Gıda San. ve Tic. Ltd.

Şti. adına düzenlendiğini,anlaşma gereğince malların sevk edildiğini, Ö. şirketi işçisi ve çalışanı C. Ç.’in imzası alınmak suretiyle teslim edildiğini,bu nakliyeye ilişkin olarak Ö. Hafriyat Nak. Gıda San. ve Tic. Ltd.

Şti. adına 01.06.2005 tarih, 001729-001730-001731seri no'lu üç adet sevk irsaliyesi ile toplam 3.540,00 TL bedelli, 01.06.2005 tarihli, A 001918 seri no'lu faturanın düzenlendiğini, daha sonra davalı veya Ö. şirketi tarafından fatura bedelinin ödenmediği için Ö. şirketi aleyhine Ankara 2.İcra Müdürlüğü'nün 2005/5781 sayılı dosyasında icra takibi yapıldığını, takibe itiraz edildiğini, Ankara 15.İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2005/974 E. 2005/888 K. sayılı kararı ile süresinde yapılmayan itirazın kaldırılmasına karar verildiğini, takibin kesinleştiğini,

bunun üzerine Ö. şirketi tarafından davacı aleyhine Bağcılar Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2005/1930 E. sayılı dosyasında söz konusu faturadan dolayı menfi tespit davası açıldığını, adliyelerin birleşmesi nedeniyle bu dosyanın Bakırköy 6. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2007/201 E. numarasını aldığını, o mahkemece verilen 2007/1022 K. Sayılı kararda asıl borçlunun Ö. şirketi değil, E. İnşaat A.Ş. olduğuna karar verildiğini, müvekkili kararı temyiz ettiğinden kesinleşmediğini, o davanın yargılaması sırasında Ö. şirketinin, davalı şirketin yanında taşeron olarak hafriyat işlerini yaptığını öğrendiklerini,

her iki şirketin bu borçtan müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını, 2007/201 E. sayılı dosyada müvekkilinin, E. İnşaat A.Ş’nin davaya dahil edilmesine ilişkin talebi kabul edilmediğinden iş bu davayı açtıklarını belirterek, fatura bedeli olan 3.540,00 TL alacağın taşıma işinin yapıldığı tarihten itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının dayandığı taşıma sözleşmesinin davacı ile dava dışı Ö. şirketi arasında yapıldığını, davalıyı bağlamayacağını, nitekim davacının önce müvekkili adına düzenlediği fatura niteliğinde olmayan iki sevk irsaliyesini iptal edip Ö. şirketi adına düzenlediğini,malların da o şirketin çalışanı olarak bildikleri C. Ç.’e teslim edildiğini, fatura bedelinin tahsili için Ankara 2. İcra Müdürlüğü'nün 2005/5781 sayılı dosyasındaki icra takibinin de o şirket aleyhine yapıldığını, daha sonra o şirket tarafından açılan menfi tespit davasında davacının, müvekkilinin davaya dahil edilmesine ilişkin talebinin de ilgili mahkeme tarafından red edildiğini, bu davanın derdestlik nedeniyle reddi gerektiğini, müvekkilinin borçtan sorumlu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, her ne kadar davacı tarafından, dava dışı F. Plastik A.Ş’nin davalı şirkete sattığı malların İstanbul’dan Çanakkale-Pazarköy mevkiine davacı tarafından nakliyesi hususunda tarafların anlaştıkları, sevk irsaliyeleri düzenlendiği, ancak daha sonra yapılan görüşmelerde malların Ö. Hafriyat Nak. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti’ne teslim edileceği bildirilince,sevk irsaliyeleri ve faturaların bu yönde değiştirildiği ve Ö. Hafriyat Nak. Gıda San.ve Tic. Ltd.

Şti. adına düzenlendiği, anlaşma gereğince malların sevk edildiği, Ö. şirketi işçisi ve çalışanı C. Ç.’in imzası alınmak suretiyle teslim edildiği, bu nakliyeye ilişkin olarak Ö. Hafriyat Nak. Gıda San. ve Tic. Ltd.

Şti. adına 01.06.2005 tarih, 001729-001730-001731 seri no'lu üç adet sevk irsaliyesi ile toplam 3.540,00 TL bedelli, 01.06.2005 tarihli, A 001918 seri no'lu faturanın düzenlendiği, daha sonra davalı veya Ö. şirketi tarafından fatura bedelinin ödenmediği için Ö. şirketi aleyhine icra takibi yapıldığı,takibe itiraz edildiği, Ankara 15. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2005/974 E. 2005/888 K. sayılı kararı ile süresinde yapılmayan itirazın kaldırılmasına karar verildiği, takibin kesinleştiği, bunun üzerine Ö. şirketi tarafından davacı aleyhine Bakırköy 6. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2007/201 E. sayılı dosyasında menfi tespit davası açıldığı,

o mahkemece asıl borçlunun Ö. şirketi değil, E. İnşaat A.Ş. olduğuna karar verildiği, o davanın yargılaması sırasında Ö. şirketinin, davalı şirketin yanında taşeron olarak hafriyat işlerini yaptığını öğrendikleri, her iki şirketin bu borçtan müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları, 2007/201 E. sayılı dosyada müvekkilinin, E. İnşaat A.Ş’nin davaya dahil edilmesine ilişkin talebi kabul edilmediğinden iş bu davayı açtıkları belirtilerek, fatura bedeli olan 3.540,00 TL alacağın davalıdan tahsili için mahkememizde iş bu dava açılmış ise de, davacı ile davalı arasında yazılı bir taşıma sözleşmesi bulunmadığı,

davacı tarafın davalı adına düzenlenen irsaliyeleri kendisinin iptal edip, dava dışı Ö. Hafriyat Nak. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. adına düzenlediği, davacı dava dilekçesinde dava dışı F. Plastik A.Ş’nin davalı şirkete sattığı malların İstanbul’dan Çanakkale-Pazarköy mevkiine nakliyesini yaptığını ileri sürmekte ise de,dava dışı F.

Plastik A.Ş. tarafından davalıya satılan malların 12.04.2005 tarih, 597795 sayılı ve 13.04.2005 tarih, 598037 sayılı sevk irsaliyelerinin tarihinin 12.04.2005 ve 13.04.2005 olduğu,davacının nakliye yaptığı irsaliyelerin tarihinin ise, bundan çok sonra 01.06.2005 olduğu, davalı şirketin yasal defterlerinin açılış ve kapanış onay kayıtlarının bulunduğu, bu nedenle davalı lehine delil teşkil edeceği, davalı defterlerinde ise sadece dava dışı F.

Plastik A.Ş. tarafından davalıya satılan malların 12.04.2005 tarih, 597795 sayılı ve 13.04.2005 tarih, 598037 sayılı sevk irsaliyeleri ile ayni tarihte alınmış iki adet faturanın kayıtlı olduğu, davacı tarafından taşındığı belirtilen mallara ilişkin olarak,irsaliye tarihi olan 01.06.2005 tarihine yakın tarihlerde alınmış herhangi bir fatura kaydı bulunmadığı, davacıdan basiretli bir tacir olarak, kimin mallarını taşıyorsa, yani kimin adına bir hizmet akdi yapmışsa onun adına irsaliye ve faturaları düzenlemesinin beklenmesinin ticari teamül gereği olduğu,

aksi takdirde bunun sorumluluklarına ve sonuçlarına katlanması gerektiği, Bakırköy 6.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2007/201 E. 2007/69 K.sayılı davasında davalı şirket taraf olmadığından, o davada verilen hükmün davalıyı bağlamayacağı,nitekim en baştan beri davacının da, borçlunun Ö. Hafriyat Nak. Gıda San. ve Tic. Ltd.

Şti. olduğu kabul edilerek söz konusu fatura bedelinin tahsili için sadece ona karşı takip yaptığı,davacının faturanın dayanağı olan taşıma işini davalı şirket için yaptığı ve bu nedenle davalıdan alacaklı olduğuna dair iddiasının yeterli yazılı belgelerle ispat edilemediği gerekçesiyle, davacının sübut bulmayan davasının reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan navlun alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, yazılı gerekçe ile ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş ise de, davacı tarafça dayanılan Bakırköy 6. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2007/201 Esas, 2007/1022 Karar sayılı menfi tespit dosyasında davalı tanıklarından Z. Ç.'in gölet inşaatında E. İnşaat A.Ş'nin görevlisi olarak bulunduğunu, malzemeyi E. İnşaat'ın temin ettiğini, dolayısıyla da E. İnşaat'a ait malların S.

Kargo Ltd. Şti. tarafından getirilip irsaliye ile kendisine teslim edildiğini, kendisinin de malzemeyi E. İnşaat adına teslim aldığını belirtmiş olması karşısında, artık taşınan malzemenin davalıya teslim edildiği ve taşıma işinin davalı adına yapıldığı hususlarında güçlü delil oluştuğu gözden kaçırılarak, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.