KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2013/13742 E., 2013/20018 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Kasım 2013
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Karacabey 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/03/2012 gün ve 2010/89-2012/206 sayılı kararı bozan Daire’nin 03.06.2013 gün ve 2012/11040-2013/11467 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 24.10.2003 tarihinden bu yana diğer davalı gerçek şahıslarla birlikte davalı şirketin ortağı olduğunu, müvekkilinin son 2 yıldır ortakları ile sorun yaşadığını, rekabet yasağına aykırı davranıldığını, görevin suistimal edildiğini, şirkete ait iş yerinin davalıların ortağı bulunduğu şirkete düşük bedelle kiralandığını, kötü yönetim nedeniyle araçların elden çıkartıldığını, taşınmazlar üzerine hacizler konulmasına sebebiyet verildiğini, iki yıldır şirketin gayri faal tutularak şirketin zarar görmesine sebebiyet verildiğini, uzun süre şirketin müdürsüz bırakıldığını ileri sürerek,
davalı şirketin haklı nedenlerle feshine ve tasfiyesine, şirket müdürünün görevinden azline, dava sonuna kadar müdürlük görevinin tedbiren durdurularak şirkete kayyum tayinine ve şirketin tüm ticari defterlerine el konulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir
Davalılar davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalıların temyizi üzerine Dairemizce davalı ...yönünden onanmış, davalı ... yönünden ise hüküm bozulmuştur. Davalılar bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2013/13742, K. 2013/20018, 8 Kasım 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama