Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/13931 K.2013/20006

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.12.2010 gün ve 2009/109-2010/313 sayılı kararı onayan Daire’nin 25.04.2013 gün ve 2011/8619-2013/8229 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2007/42895 nolu “dalan d’olive” ibareli başvurusu üzerine davalı şirketin 2007/03625 nolu “doliva” ibareli markasını dayanak göstererek itiraz etmesi nedeniyle Markalar Dairesi Başkanlığı’nca “Parfümeri: kozmetik ürünleri, kişisel kullanım amaçlı koku vericiler, sabunlar, tıbbi amaçlı ve koku giderici olanlar da dahil kişisel kullanım için sabunlar, dezenfekte edici sabunlar, terlemeye karşı sabunların” emtia listesinden çıkarıldığını, Markalar Dairesi kararına karşı yaptıkları itirazın TPE YİDK’nın 2009-M-314 no’lu kararı ile reddedildiğini,

oysa 556 sayılı KHK’nın 8. maddesi (b) bendi kapsamında “bütünsel” benzerliğin dikkate alınması ve iltibas ihtimalinin bulunması gerektiğini, “dalan dolive” ile “doliva” markalarının birbirine benzemediğini, “dalan” ibaresinin müvekkil markasında esaslı unsur olduğunu ve “dalan” markasının tanınmış marka olduğunu, karşı taraf markasında d harfinden sonra zeytin resmi ile markanın farklılaştırılmış olduğunu bu suretle markalar arasında iltibas ihtimalinin bulunmadığını, müvekkiline ait “olive” ibaresini içeren pek çok marka bulunduğunu ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 25.04.2013 tarihli kararı ile onanmıştır. Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.