Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/14110 K.2013/21561

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 19. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/09/2012 gün ve 2011/82-2012/189 sayılı kararı onayan Daire’nin 04/07/2013 gün ve 2013/9088-2013/14278 sayılı kararı aleyhinde davalı-karşı davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı- karşı davalı vekili, müvekkilinin mülk sahibi bulunduğu taşınmazda dava dışı Doğuş Otomotiv Servis ve Tic.

A.Ş. ile imzaladığı bayilik sözleşmesine istinaden uzun yıllar yetkili satıcı ve servis olarak faaliyet gösterdiğini, müvekkili ile davalı arasında akdedilen 15.08.2007 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile müvekkilinin faaliyet gösterdiği taşınmazın 10 yıllığına davalıya kiraya verildiğini, yine davalı ile akdedilen 20.07.2007 tarihli yetkili satıcılık ve yetkili servis devir sözleşmesi kapsamında müvekkilinin aktifinde kayıtlı yedek parçaları 18.10.2007 tarihinde davalıya teslim ettiğini, ancak davalının devraldığı yedek parçaların bedelini ödemediğini belirterek yedek parçaların aynen iadesine,

mümkün olmadığı taktirde yedek parça bedeli 326.000,00 Euro ve % 18 KDV bedeli olan toplam 384.680,00 Euro'nun teslim tarihindeki karşılığı 660.418,62 TL'nin teslim tarihi olan 18.10.2007 tarihinden itibaren işletilecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, karşı dava yönünden, davalının hukuki menfaatinin bulunmadığını belirterek, karşı davanın reddini istemiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, mülkiyeti devreden teslimin gerçekleşmediğini, yedek parçalara ilişkin olarak davacıya 200.000 TL ödeme yapıldığını, aynen iade talebini müvekkili tarafından ödenen 200.000 TL'nin iadesi şartı ile kabul ettiklerini belirterek, asıl davanın reddini istemiş, karşı dava olarak, davacı aynen iade talebinde bulunduğundan yedek parça devir bedeline mahsuben ödenen 200.000 TL'nin faiziyle birlikte karşı davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, aynen iadenin mümkün olmadığı, taraflar arasında akdedilen sözleşme kapsamında 19.09.2007 tarihli dava dışı Doğuş Otomotiv A.Ş'nin satış fiyatları üzerinden yapılan hesaplama kapsamında devir bedelinin 315.399,33 Euro olduğu, yedek parçaların bedelinden davalı-karşı davacı tarafça yapılan ödemenin mahsubu ile tahsil edilemeyen yedek parça bedelinin 200.669,62 Euro olarak tespit edildiği,

fatura düzenlenmediğinden bu tutara KDV eklenemeyeceği gerekçesi ile asıl davanın kısmen kabulü ile aynen iade mümkün görülmediğinden 345.272,14 TL'nin 18.10.2007 teslim tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, karşı davanın konusunu oluşturan alacağın asıl davadaki yedek parça devir bedelinden mahsubu yapılmış olmakla, bu dava yönünden ayrıca hüküm kurulmasına yer olmadığına dair verilen kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine karar, Dairemizin 04.07.2013 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davalı-karşı davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı-karşı davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.