Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/14116 K.2013/20416

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.03.2012 gün ve 2011/264-2012/214 sayılı kararı onayan Daire’nin 27.05.2013 gün ve 2012/18071-2013/10895 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili aleyhine Konya 14. İcra Müdürlüğü’nün 2008/7573 E. sayılı dosyası ile ilamsız icra takibi başlatıldığını, alacak sebebi olarak herhangi bir belge ya da fatura gösterilmediğini, dosyanın diğer borçlusu Ahmet Ata’ya gönderilen ödeme emrine borçlunun itirazı sonucunda takibin durduğunu ve akabinde müvekkiline karşı haciz işlemi yapılarak maaşına haciz konulduğunu, müvekkilinin diğer borçlu Ahmet Ata’nın işyerinde 2007-2009 yılları arasında çalıştığını, ancak davalıya bir borcunun bulunmadığını, davalının, müvekkilinin kendisine borçlu olduğunu ispatlaması gerektiğini,

ödeme emrinde müvekkilinin borçlu olarak gösterilmesine karşın adresinin bile yazılmamış olması, diğer borçlunun itirazı üzerine takibin durması akabinde müvekkilinin adresi araştırılarak borcun müvekkilinden tahsil edilmeye çalışılmasının davalının kötüniyetli olduğunu gösterdiğini ileri sürerek, davacının davalıya borçlu olmadığının tespiti ile davalı aleyhine % 40 kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın reddine, tedbir konulmak suretiyle davalının alacağına geç kavuşması söz konusu olduğundan, alacağın % 40’ı oranında icra inkar tazminatının davacıdan tahsiline dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır. Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.