Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/14213 K.2014/3934

Taraflar arasında görülen davada verilen 20.06.2013 tarih ve 2013/48-2013/391 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili bankanın alacağı nedeni ile sayılı dosyası ile borçlu hakkında 97.783,23 TL alacak için rehinin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibi başlattıklarını, rehinli aracın kıymet taktirinin yaptırılması için 09/01/2008 tarihinde aracın bulunduğu otoparka gidildiğini, otopark görevlisinin aracın 05/06/2006 tarihinden beri otoparkta olduğunu günlük otopark ücretinin 12 TL olduğunu beyan ettiğini, fiili haciz sırasında hazır bulunan banka avukatının yediemin ücretinden 09/01/2008 tarihinden itibaren kabul ettiklerini beyan edip haciz tutanağına yazdırdığını,

aracın davacı bankanın ilgisi bulunmayan başka bir alacak nedeni ile haczedilip 05/06/2006 tarihinde otoparka getirilmiş olduğunu, 05/06/2006-09/01/2008 tarihleri arasındaki otopark ücretinden kendilerinin sorumlu olmamasına rağmen bu süreye ilişkin otopark ücretinin kendilerinden haksız olarak tahsil edildiğini ileri sürerek yersiz olarak tahsil edilen 6.528 TL'nin iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, haczedilerek muhafazaya alınan sayılı kamyonun 05/06/2006 tarihinde icra kanalı ile haczedilip otoparka getirildiğini, yeddi eminlik ücretinin aracın otoparka getirildiği tarihten başladığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davaya konu aracın alacağa mahsuben davacı tarafından alınmış olması nedeniyle dosyaya satış bedeli yatırılmadığı ve bu nedenle satış bedelinden yediemin ücretinin düşülemediği,

davacı tarafından ödenen yediemin ücretinin borçlunun icra dosyasındaki borcuna icra gideri olarak eklenebileceği, İİK'nın 88/6. ve 138/2. maddeleri uyarınca, paraya çevirme masraflarına dahil olan yedieminlik ücretinin bütün alacaklıları alakadar ettiği ve satış tutarından öncelikle alınması gerektiği, dolayısıyla davacının fiili haciz tarihinin bu masrafların hesaplanmasında ve satış bedelinden tahsil edilmesinde bir öneminin olmadığı, davacının yediemin deposunda bulunan aracın giderlerinden aracı alacağına mahsuben satın alan sıfatıyla sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.