Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/14227 K.2014/3312

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/04/2013 tarih ve 2011/269-2013/152 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı şirkete taşıma hizmeti verdiğini, verilen hizmete istinaden, 22.918,56 TL borç bakiyesinin bulunduğunu, davalının fatura bedelini ödemekten kötü niyetli olarak imtina etmesi üzerine aleyhine takip yapıldığını ancak davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek davalının itirazının iptali ile takibin davamına ve %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacı arasında takibe konu faturaya dayalı alacak borç ilişkinin mevcut olmadığını, müvekkili şirketin davacı taraf ile ticari ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin tuz ithal etmek isteyen yabancı firma ile tuz satışı ve teslimi, konusunda anlaşma yaptığını bu anlaşmaya göre taşıma nakliye bedelinin alıcı firma tarafından karşılanacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, CMR belgelerinde davalının gönderen, alıcının dava dışı şirket ve davacının ise taşıyıcı olarak belirtildiği, ödeme şeklinin “navlunun peşin alınacaktır” ibaresi ile kayıtlandığı, davalının taşıma işlemi yaptırdığı ve davacıya karşı sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 22.918,56 TL yönünden davalının icra dosyasına yapmış olduğu itirazın iptaline, bu miktar üzerinden takibin devamına, hüküm altına alınan 22.918,56 TL üzerinden % 40 icra inkar tazminatının davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, navlun bedelinin tahsiline ilişkin açılmış olup, gönderen durumundaki davalı yukarıda yazılı özetten anlaşılacağı üzere akdi ilişkiyi inkar etmiş ve davacı tarafın akdi ilişkinin varlığı hususunda ibraz ettiği taşıma teklifi belgesindeki kaşe ve imzanın kendisine ait olmadığını savunmuştur.

Davanın ispatı zımmında sunulan hamule senedi ise davalının imzasını içermediği gibi senette “Freight Collect” yani navlun bedelinin varma yerinde ödeneceğine ilişkin kayıt bulunmaktadır. CMR'nin 13/2. maddesi uyarınca da aksine anlaşma olmadığı takdirde navlunun alıcı tarafından ödenmesi gerekmektedir.

Davalı aradaki akdi ilişkinin varlığına yönelik taşıma teklifi belgesini inkar ettiğine ve davacı da bunun aksini kanıtlayamadığına göre, mahkemece, akdi ilişkinin kanıtlanamadığı nazara alınarak, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü hatalı olmuş, hükmün bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.