Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/14383 K.2013/18375

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/03/2013 tarih ve 2013/421-2013/421 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesini talep eden vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz talep eden vekili, aradaki ticari ilişki nedeniyle karşı taraf şirketin 2 adet faturadan dolayı müvekkiline borçlu olduğunu, faturaların tarihlerinin geçmesine rağmen sadece 1.750,00 TL'lik kısmının ödendiğini, kalan kısmı için herhangi bir ödeme yapılmadığını, borçlunun mal kaçırma şüphesinin bulunduğunu ileri sürerek, borçluya ait taşınır ve taşınmaz mallar ile 3.kişilerdeki alacak ve istihkakları üzerine 10.754,48 TL'yi karşılayacak düzeyde ihtiyati haciz konulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, İcra ve İflas Yasası'nın 257 ve devamı maddeleri gereğince ihtiyati haciz kararının, rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş para borcu hakkında verilebileceği, faturanın her zaman düzenlenebilir bir belge niteliğinde olup, tek başına alacağın varlığını göstermeyeceği, karşı taraf borçlu şirkete mal teslimini gösterir herhangi bir belge sunulmadığı, sunulan faturalardan da alacağın varlığına ve muaccel olduğuna ilişkin bir kanaate ulaşılmadığı gerekçesiyle, ihtiyati haciz isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı talep eden vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, talep eden vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.