Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/14504 K.2013/20282

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.07.2010 gün ve 2009/209-2010/157 sayılı kararı onayan Daire’nin 02.07.2013 gün ve 2012/15877-2013/13996 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “gençler şekil” markası için tescil başvurusunda bulunduğunu, davalı TPE YİDK tarafından dava dışı şirketlere ait 2002/20033 sayılı “gençler şekil” ve 160606 sayılı “gençler şekil” ibareli markalarının mesnet gösterilerek başvurunun reddedildiğini, ancak müvekkilinin 1985 yılından beri markayı tüketici nezdinde kablo üretiminde maruf hale getirerek gerçek hak sahibi olduğunu ileri sürerek, davalı TPE YİDK'nın 2009-M-2888 numaralı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, başvuru markası ile redde mesnet markaların esas unsurunun “gençler” ibaresi olduğunu, markalardaki şekillerin geri planda kaldığı, markaların aynı sınıfı içerdiği, adına önceden tescilli ve halen hükmünü sürdüren herhangi bir marka olmadığından ve yargılama konusu başvurunun önceki markanın hükmünü yitirmesinden yaklaşık 13 yıl sonra gerçekleştirmiş olması nedeniyle davacının başvurusunun bir seri marka olarak kabulüne olanak bulunmadığı,davacının başvuru konusu işareti tescilli ticaret unvanı,

bir süre tescilli ve 1995 yılından bu yana da tescilsiz tanıtım vasıtası olarak kullanmasının yargılama konusu başvurunun mutlak ret nedeninden etkilenmeksizin tesciline olanak sağlamayacağı gerekçesiyle davanın reddine dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.