Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/14568 K.2014/13779

Taraflar arasında görülen davada Adana (Kapatılan) 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/07/2013 tarih ve 2011/172-2013/240 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı D Sigorta Aracılık Hizm. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinin acentesi olduğunu, diğer davalıların sözleşmeyi müşterek ve müteselsil borçlu sıfatı ile imzaladığını, sözleşmenin 19.06.2006 tarihinde feshedildiğini, sözleşmeden kaynaklanan borçların tahsili için yapılan icra takibinde yetki ve borca itiraz edildiğini, sözleşmede Adana Mahkeme ve İcra Dairelerinin yetkili kılındığını, müvekkilinin defter ve kayıtlarının ispat belgesi olacağının kabul edildiğini, bu kayıtlara göre davalıların takip miktarı kadar borçlarının bulunduğunu ileri sürerek itirazın iptalini ve icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, Diyarbakır İcra Dairelerinin yetkili olduğunu, feshin ve borç dökümünün tek taraflı yapıldığını, borca konu edilen poliçelerin ayrıntısının, mükerrer ve iptal edilen ya da tahsil edilemeyen poliçelerin numaralarının belirtilmediğini, bu itibarla borcun miktarı hususunda tereddüte düşüldüğünü, sözleşme ve yönetmeliğe göre şart olmasına rağmen taraflar arasında mutabakat yapılmadığını, bir kısım alacaklarının borç miktarından düşülmediğini, ancak reeskont faizi istenebileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ile davalı şirket arasında acentelik sözleşmesi düzenlendiği, diğer davalıların da müteselsil kefil olarak teminat verdiği, sözleşmenin 19.06.2006 tarihinde feshedildiği, sözleşmenin 30. maddesinde “ihtilaf halinde şirketin defter ve kayıtları ispat belgesi olacaktır” hükmü ve davacı defterlerinin tasdiklerinin yaptırılması nedeniyle davacı kayıtlarının davacı lehine delil olma vasfı taşıdığı, acentenin yaptığı işlemler nedeniyle davacının vergi ve fonlar dahil toplam 28.484,15 TL asıl alacak ile 564,14 TL akdi faiz alacağının bulunduğu,

sözleşmede kefalet limiti yer almadığından davalı kefillerın sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davalılar N.. A.. ve Y..

P.. hakkındaki davanın reddine, davalı şirket yönünden itirazın kısmen iptaline, takibin davalı şirket yönünden 28.484,15 TL asıl alacak ve 564,14 TL işlemiş faiz için devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, alacağa takip tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasına, alacağın %40'ı oranında icra inkar tazminatının davalı şirketten alınarak, davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı Dikey Sigorta Aracılık Hizm. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir. 1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre temyiz eden davalı Dikey Sigorta Aracılık Hizm. Ltd. Şti. vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, prim alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup mahkemece, sözleşmede kefalet limiti bulunmadığı gerekçesiyle davalı kefiller yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, davacı tarafından dosyaya ibraz edilen 10.06.2004 tarihli acentelik sözleşmesinin 42'nci maddesinde kefillerin "davalı şirketin davacıya doğmuş ve doğacak borçlarından yirmibin USD'ye kadar müşterek ve müteselsil borçlu sıfatıyla sorumlu oldukları, yirmibin USD'ye kadar borçları ilk ihtarda nakden ödeyecekleri, aksi halde işleyecek faiz, masraf ve vekalet ücretinden dahi mesul bulundukları" kabul edilmiş ve sözleşme davalı borçlularca imzalanmıştır.

Bu itibarla sözleşmede kefalet limitinin belirlendiği kabul edilerek buna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile anılan kefiller hakkındaki davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün davacı yararına bozulmasına gerektirmiştir.