Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/14607 K.2013/21144

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.03.2011 gün ve 2010/49-2011/56 sayılı kararı onayan Daire’nin 26.06.2013 gün ve 2012/15945-2013/13372 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin GÜNBOYU ibareli 29. ve 30. sınıf malları içeren marka ile GÜNBOYU ibaresini de içeren tescilli tasarımın sahibi olduğunu, davalı şirketin YILBOYU ibareli 29., 30. ve 32. sınıf malları içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, başvuruya, tasarım hakkına tecavüz ve markalar ayırtedilmeyecek derecede benzer olduğundan iltibas oluşacağı gerekçeleriyle yaptıkları itirazın nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa başvurunun tescilinin müvekkilinin GÜNBOYU esas ve ayırt edici unsurlu markası ile iltibasa sebebiyet verebileceği gibi,

GÜNBOYU ibaresini içeren tasarım tescilinden doğan haklarına da zarar vereceğini ileri sürerek YİDK kararının iptali ile davalı adına tescil edilen markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, müvekkili başvurusunun konusu olan işaretin, davacının marka ve tasarım tescillerinden farklı bulunduğunu, iltibas veya tasarım hakkına tecavüz iddialarının haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından temyiz edilen karar, Dairemizin 26.06.2013 günlü kararında yazılı gerekçelerle onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.