Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/14677 K.2013/21157

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.01.2012 gün ve 2010/105-2012/4 sayılı kararı onayan Daire’nin 03.05.2013 gün ve 2012/7674-2013/9042 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "Elvan Maximm” ibaresinin 30. sınıf emtiada tescili için TPE'ne başvurduğunu, ancak davalı Eti Gıda A.Ş'nin “ETİ MAXİMUS”, “MAXİMUS”, “ETİ MAXİMUS+şekil” ibareli markalarına dayanarak yaptığı itiraz üzerine başvurunun TPE YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, oysa başvuru ile davalının markalarının benzer olmadığını, müvekkili şirketin aynı sınıflta “ELVAN MAXİMUM” "ELVAN MAXİMM" ibareli tescilli markaları nedeniyle Maximm ibaresi üzerinde üstün hakkı olduğunu ileri sürerek, TPE YİDK’nın 2010-M-1738 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili ve davalı Eti Gıda A.Ş. vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, kısmen benimsenen ikinci bilirkişi kurulu raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.