Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/14844 K.2014/2242

Taraflar arasında görülen davada ... 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/06/2013 tarih ve 2013/167-2013/343 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait 2009-2010-2011 yıllarını içeren tüm ticari defter ve belgelerin şirket yetkilisi tarafından şirket merkezine götürülmek üzere muhasebeciden teslim alındığını, anılan ticari defter ve belgelerin müvekkil şirkete ait araçta bulunduğu sırada 07/03/2013 tarihinde trafik kazası meydana geldiğini, şirket yetkilisinin kaza sırasında aldığı darbeler sonucunda hastaneye kaldırılıp tedavi gördüğünü, ertesi gün yaptığı araştırmalar sonucunda ticari defter ve belgelere ulaşamadığını, şirket belgelerinin kaza mahalinde ya da aracın çekildiği otoparkta araç içerisinden çalınmak suretiyle zayi olduğunu ileri sürerek, zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davacı şirkete ait ticari defter ve belgelerin 04/03/2013 tarihinde şirket yetkilisi tarafından muhasebeciden evrak teslim tutanağı ile teslim alındığı, trafik kazasının evraklarının tesliminden üç gün sonra 07/03/2013 tarihinde meydana geldiği, şirket defterlerinin üç gün boyunca araçta bulundurulması TTK'nın 18/2 maddesi anlamında basiretli bir davranış olmadığı, davacı şirketin defterlerin korunması için gerekli özeni göstermediği, defterleri teslim alan, kaza yapan ve kazadan sonra müracat edenlerin farklı kişiler olması sebebiyle şüpheli bir durumun olduğu, ticari bir değeri olmayan şirket defterlerinin araçtan çalınmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.