Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/15190 K.2013/21575

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/05/2012 gün ve 2009/198-2012/87 sayılı kararı onayan Daire’nin 03/07/2013 gün ve 2012/15972-2013/14151 sayılı kararı aleyhinde vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı Anı Bisküvi Gıda San. ve Tic. A.Ş. tarafından “ANI BRAWO+ŞEKİL” unsurlarının yer aldığıambalaj deseni ürününü konu alan tasarım tescil başvurusunda bulunulduğunu, davacının adına kayıtlı marka ve tasarımları mesnet gösterilerek, tasarımın yenilik ve ayırtedicilik vasfına haiz olmadığı gerekçesiyle başvuruya itiraz ettiğini, bu itirazın red edildiğini ileri sürerek; TPE YİDK'nın ilgili kararının iptaline, davalı adına tescil başvurusu yapılan tasarımın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, kurum işlem ve kararlarının hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı şirket vekili, müvekkilinin tasarımının yeni ve ayırtedici olduğunu, dava konusu tasarım içerisinde davacının “BROWNİ” ve “BROWNİE” markaları arasında benzerlik yaratacak herhangi bir ibarenin yer almadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu tasarım ile itiraza mesnet tasarımların bütün itibariyle tüketiciler nezdinde bıraktıkları izlenimler dikkate alındığında ambalajların üzerindeki ifadelerin, yazı karakterlerinin ve yazı renklerinin farklı olması sebebiyle tasarımlar arasında benzerlik ve iltibasın bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 03.07.2013 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.