Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/15235 K.2013/22299

Taraflar arasında görülen davada Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.05.2012 gün ve 2007/357-2012/147 sayılı kararı onayan Daire’nin 07.06.2013 gün ve 2012/11463-2013/11883 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalı bankanın Yalova Şubesi'ndeki hesabından 16/10/2007 tarihinde bilgisi ve rızası dışında internet korsanlığı aracılığıyla 14.201,00 TL para aktarıldığını, olayı 17/10/2007 tarihinde öğrenen müvekkilinin savcılığa suç duyurusunda bulunduğunu ve davalı bankaya konu ile ilgili müracaat ettiğini, yine davalı bankaya noter aracılığı ile ihtarname gönderilmesine rağmen hiçbir ödemede bulunulmadığını, müvekkilinin olayda hiçbir kusurunun olmadığını, yeterli güvenlik önlemlerini almayan davalı bankanın sorumlu olduğunu ileri sürerek 14.201,00 TL'nin 16/10/2007 tarihinden itibaren işleyen en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının müşteri numarası ve şifresini yeterli ölçüde koruyamadığından kusurlu olduğunu, davacıyı zarara uğratanın davalı olmayıp parayı çeken üçüncü kişi olduğunu, davanın bu kişiye açılması gerektiğini, bankanın yeterli derecede güvenlik önlemini aldığını, davacı ile aralarında akdedilen sözleşmesel ilişki gereği bu tür zararlardan bankanın sorumlu olmadığının davacı tarafından kabul edildiğini savunarak haksız açılan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilen karar, Dairemizin 07.06.2013 günlü kararında yazılı gerekçelerle onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.