Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/15295 K.2013/21174

Taraflar arasında görülen davada Anamur Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.06.2009 gün ve 2008/422-2009/209 sayılı kararı onayan Daire’nin 14.02.2013 gün ve 2012/1915-2013/2578 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı Bankanın müvekkili kuruma ticari kredi kullandırmış olduğunu, usulsüz şekilde tahsis edilmiş ve kullandırılmış olan bu kredi nedeniyle davalı Banka tarafından kendi nezdinde bulunan mevduat hesabındaki paraya bloke konulduğunu, yapılan bloke işleminin bankacılık mevzuatına ve ziraat odaları mevzuatına göre yasal dayanağı bulunmadığını ileri sürerek, müvekkilinin uğramış olduğu 27.000,00 TL zararın reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, blokenin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 14.02.2013 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.