Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/15313 K.2013/22149

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret (Kadıköy 1. Asliye Ticaret) Mahkemesi’nce verilen 07.03.2012 gün ve 2007/31-2012/188 sayılı kararı onayan Daire’nin 17.06.2013 gün ve 2012/14675-2013/12488 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, 17.07.2006-31.12.2006 tarihlerini kapsayan taşıma hizmetlerine ait sözleşme ile 100.000 TL bedelli, 31.12.2006 keşide tarihli çeki teminat olarak davalı tarafa teslim ettiklerini, sözleşme sonunda ticari ilişki bittiğinden müvekkilinin teminat çekinin iadesini talep ettiğini, ancak davalının çeki iade etmediğini, sözleşmeden de anlaşılacağı gibi borç-alacak ilişkisinin kalmadığını, çekin teminat için verilip bedelsiz olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin davalıya borcu bulunmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.