Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/15394 K.2014/16116

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/05/2013 tarih ve 2011/217-2013/277 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 21/10/2014 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalıların işleteni, maliki ve sürücüsü bulunduğu araçta yolcu olduklarını, davalı sürücünün tam kusuru ile tek taraflı olarak meydana gelen kazada yaralandıklarını ileri sürerek, F.. Z.. için 18.000.00 TL, E.. S.. için 11.000.00 TL, Ş.S. için 4.000.00 TL, E.. Ç.. için 4.000.00 TL, Y.. D.. için 3.000.00 TL, F.. B.. için 3.000.00 TL, Y.. D.. için 3.000.00 TL, A.. S.. için 3.000.00 TL, F.. B.. için 3.000.00 TL ve D.. Ç..'nin kendisinin yaralanması nedeniyle 11.000.00 TL ve annesi F.. Z..'in yaralanması dolayısıyla 3.000.00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Şirketler vekili, olayda müvekkilerinin sorumlu olduğu aracın sürücüsünün kusurunun olmadığını, önündeki aracı geçerken yolda mevcut su birikintisinin ve kayganlığın kazaya sebebiyet verdiğini, sigorta şirketlerinin sorumlu bulunduğunu, manevi tazminat koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, davacıların, davalıların işleten, malik ve sürücü bulunduğu araçta yolcu oldukları, sürücü davalının tam kusuru ile tek taraflı meydana gelen kazada yaralandıkları, davacı F.. Z..'in yaralanmasının kişinin yaşamını tehlikeye sokan nitelikte bulunduğu, diğer davacıların da yaralanma oranlarının belirlendiği, manevi tazminat koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davacıların davalarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili ile davalı şirketler vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı şirketler vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili her ne kadar dava dilekçesinin netice kısmında talep etmemiş ise de aynı dilekçenin talep konusu kısmında hüküm altına alınmasını istediği tazminatların yasal temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir. O halde, davacı tarafın temerrüt faizi de talep ettiğinin kabulü gerekir.

Bu durum karşısında, davacılar vekilinin temerrüt faizi istemiyle ilgili karar gerekçesinde hiç bir değerlendirme yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.