Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/15499 K.2014/4928

Taraflar arasında görülen davada bozmaya uyularak verilen 24.06.2013 tarih ve 2013/61-2013/154 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 2005/51583 numarası ile "" ibaresini 23. sınıfta tescil başvurusunda bulunduğunu, davalı şirketin 2005/51033 sayılı markasını dayanak göstererek başvuruya yaptığı itiraz üzerine başvurularının tarafından nihai olarak reddedildiğini, oysa müvekkili markasındaki esas unsurun "" olduğunu "" sözcüğünün yan unsur olduğunu, "" ibaresinin ayırt edicilik vasfı bulunmadığını, 556 sayılı KHK'nın 7/1-c maddesi uyarınca iptali gerektiğini ileri sürerek, n 2007-M-7333 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, markasının 556 sayılı KHK madde 7/1-a ve c anlamında ayırt edici niteliğe sahip olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, markaların benzer olduğunu ve aynı ürünleri kapsadıklarından dolayı iltibas riskinin bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamı kapsamında yapılan yargılama neticesinde; davalıya ait “ markası ile başvuru konusu “” ibaresi 556 sayılı KHK'nın 8/1-b bendine göre ilişkilendirme ihtimali de dahil olmak üzere iltibasa yol açabilecek derecede benzer bulunduğu ve başvurunun reddine ilişkinkararının da bu nedenle yerinde bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.