Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/15549 K.2014/4789

Taraflar arasında görülen davada verilen 08.07.2013 tarih ve 2011/620-2013/387 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilinin yiyecek, akaryakıt ve su üretimi ile satışı alanlarında faaliyet göstermekte olup, “” markalı su ürünlerinin üretim ve satışını yaptığını, davalının 10.8.2010-25.2.2011 tarihleri arasında müvekkili şirkette genel müdür olarak çalıştığını, davalının görev yaptığı dönemle ilgili olarak şirket denetim kurulu tarafından yapılan incelemede davalının 2010 yılında ve 2011 yılının 1 Ocak-26 Nisan tarihleri arasında dava dışı maliyetin çok altında damacana ve pet su satışları sebebiyle müvekkili şirketi 405.214,57 TL zarara uğrattığının tespit edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000 TL'sinin zarar tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin 10.8.2010-25.2.2011 tarihleri arasında davacı şirkette genel müdür olarak çalıştığını, müvekkilinin genel müdür olduğu sürede tüm bölümlerin önceki dönemlere göre kar oranını artırdığını ve hiçbir bölümün zarar etmediğini, müvekkilinin göreve başlamasını müteakip satışlarında sorun olduğunu tespit ettiğini ve bu sorunların giderilebilmesi için yapmış olduğu ön çalışma neticesinde dava dışı isimli şirketle herhangi bir cezai yaptırım içermeyen, geçici, sorunları asgari seviyeye düşürecek ve su satışını artıracak yazılı bir belge düzenlendiğini, bu belge kapsamında yine Muhabese Müdürlüğü'nün

.../...

-2-

Müdürlüğü ile yaptığı koordine sonucunda pet suyun maliyet satışları tespit edilerek faaliyete geçildiğini, üretim maliyeti hesabının geçmişte yapılan üretim maliyeti hesaplarından hiçbir farklılığının bulunmadığını, eğer ortada gerçek bir zarar var ise kusur ve sorumluluğun müvekkiline değil muhasebe müdürlüğüne ve şirket yönetim kurulu üyelerinine ait olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların, şirket yöneticisi olan davalının genel müdür olarak görev yaptığı sırada dava dışı maliyetinin altında su satışı yaparak denetim kurulunun raporuna göre şirketi 405.214,57 TL zarara uğrattığını iddia etmiş ise de, hükme esas alman bilirkişi raporunda net kar tutarındaki azalışa rağmen üretim ve satış miktarlarında 2011 yılında artışlar olduğunun,

net kardaki düşüşün yeni fabrika binasımn yapılması ve iki farklı mekanda üretimin yapılması olduğu yolundaki değerlendirme ile dava dışı ile yapılan ticarette üretim maliyetinin altında yapılan satışların şirketin net karlılığını azaltmasına rağmen orta ve uzun vadedeki yapılan tanıtım sonucu karlılığını artırıcı etki yapacak olmasının muhtemel olduğunu, şirketin denetim kurulunun raporundaki zararın oluştuğunun doğrulanamadığını, şirketin 2010 yılında 992.526,00 TL, 2011 yılında 141.395,00 TL kar ettiğinin bildirildiği bu itibarla,

davalı şirket yöneticisinin kusurlu davranışı ile şirketi zarara uğrattığı kanaatine ulaşılamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.