Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/15774 K.2014/18848

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/05/2013 tarih ve 2013/174-2013/224 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı Aygaz A.Ş. Vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 04.11.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılardan Aygaz A.Ş. vekili Av. M.. D.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilleri T.. ve B.ün kızları, diğer davacıların kardeşi olan A.. Ş..’in 06.01.2005 tarihinde banyo yaptığı sırada karbonmonoksit zehirlenmesi sonucu vefat ettiğini, zehirlenmeye neden olan tüpün A.. A..’nin imalatı olduğunu, şofbenin ise davalı Beko AŞ tarafından imal edildiğini, davalı K.. A.. Sigorta AŞ’nin ise Tüpgaz Zorunlu Sorumluluk sigortacısı olduğunu, davalıların olayda sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, ıslahla birlikte davacı baba için 8.500,00 TL maddi ve 15.000 TL manevi, davacı anne için 10.000 TL maddi, 15.000,00 TL manevi, davacı kardeş Işıl, F.. ve İ.. için ayrı ayrı 5.000,00’er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı K.. A.. Sigorta A.Ş. vekili, sigorta genel şartına göre, tüplerin kullanılmak üzere bulunduruldukları yerlerde infilakı, gaz kaçırması, yangın çıkarması sonucu oluşacak hasarlardan sorumlu olduğunu, olayın ise şofbenden kaynaklandığını, müvekkilinin sorumluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Aygaz A.Ş. vekili, olayın müvekkiline ait tüpün ayıplı olmasından kaynaklanmadığını, şofben baca bağlantısının ve havalandırmanın uygun olmadığını, sorumluluğun şofben firmasına ve tüketiciye ait bulunduğunu savunmuştur.

Davalı Beko A.Ş. vekili, olay yerinde şofben montajı, tamiri, bakımının kendileri tarafından yapılmadığını, kullanım kılavuzlarında şofbenin nereye ne şekilde bağlanacağının belirtildiğini, yetkili servis aracılığıyla yapılmayan hatalı montajdan müvekkilinin sorumlu olmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıların desteğinin banyo yaparken karbonmonoksit zehirlenmesi sonucu öldüğü, tüp gazda imalat hatası olmadığı, ancak davalı imalatçı veya servisinin standartlara uygun banyo veya tesis olmadan satışı yaptığı, bu nedenle kusurunun bulunduğu, şofben imalatçısı ve satışını yapan davalıların da standartlara uygun şofben üretip, standartlara uygun yerlere montaj yapmamaları nedeniyle kusurlu oldukları, zararın doğrudan tüpten kaynaklanmadığı, şofbenden kaynaklandığı, davalı zorunlu sigortacının poliçe koşullarına göre sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle bu davalı hakkındaki davanın reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı A.. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı A.. A.Ş vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, gerek soruşturma dosyasında gerekse hükme esas alınan bilirkişi raporunda ölüm olayının meydana geldiği banyoda havalandırma penceresinin de kapalı olduğu açıklanmış, bilirkişi azınlık görüşünde bu nedenle ölenin de kusurunun bulunduğu görüşüne yer verilmiştir.

O halde, davalı A..A.Ş vekilinin bilirkişi raporuna yönelik itirazları da dikkate alınıp, zararın meydana gelmesinde ölenin müterafik kusurunun olup olmadığının irdelenmesi, gerektiğinde ek rapor alınması veya yeniden inceleme yaptırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.