Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/15784 K.2014/3155

Taraflar arasında görülen davada ... 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.12.2010 gün ve 2007/425-2010/753 sayılı kararı bozan Daire’nin 14.05.2013 gün ve 2011/6307-2013/9893 sayılı kararı aleyhinde davacı (temlik alan) ... ve davalılardan ... vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin eski yönetim ve denetim kurulu üyeleri olan davalıların dava dışı ... A.Ş’den alınan borç para ile Uzan Grubuna bağlı şirketlerin hisselerini ...’den mal kaçırmak ve Uzan ailesine nakit fon sağlamak amacıyla muvazaalı şekilde satın aldıklarını, bu nedenle şirketi değersiz yatırımlara yönelterek zarara neden olduklarını, ayrıca davacı şirket hakkında ...

2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin tedbir kararı olduğu halde çok sayıda grup şirkete fon aktarımında bulunulduğunu, bu şekilde şirket kaynaklarının yok edildiğini, verilen bu paraların tahsil edilemez olduğunu, şirketin bu şekilde zarara uğratıldığını ileri sürerek, davalıların müvekkili şirketi uğrattıkları zararlara karşılık şimdilik 10.000,00 TL’nin temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, temlik alan ... tarafından ıslah ile birlikte dava değeri 5.876.249,49 TL’ye yükseltilmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın temlik alan ... vekili ve davalılardan ..., ..., ... ve ... vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2011/6307 Esas, 2013/9893 Karar sayılı ilamıyla ilamda yer alan gerekçelerle bozulmuştur.

Davacı (temlik alan) ... ve davalılardan ... vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve davalıların davacı şirket adına ... .... A.Ş'den sağladıkları fonları Uzan grubuna dahil şirketlerin iştirak hisselerinin satın alınmasında kullanılmasıyla zarara uğratıldığı yönündeki birinci iddiasının söz konusu iştirak hisselerinin satın alındığı tarihteki rayiç değerinin ve satın alma bedellerinin belirlenmesi suretiyle ortaya çıkacak olmasına göre davalılardan ... vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

2-Somut olayda da davacı taraf, önceki dönemde yönetim ve denetim kurulu üyesi olan davalıların davacı şirketi zarara uğrattıklarını ileri sürmüş, hangi eylemleriyle zararın doğduğunu dava dilekçesinde ayrıntılı şekilde açıklamıştır. Mahkemece bilirkişi raporlarına itibar edilerek yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, hüküm yeterli araştırma ve incelemeye dayanmadığı gibi temel alınan bilirkişi raporları da uyuşmazlığı çözmeye elverişli değildir.

Zira mahkemenin kabulünün aksine, tedbir kararının varlığına rağmen grup içi şirketlere fon aktarımı ve ....'ye sağlanan finansmanın şirket zararı olarak kabul edilmesi için yönetim kurulu üyeleri ve denetçiler aleyhine dava açılmadan önce esas borçlu dava dışı şirketler hakkında borcun takibi için harekete geçilmesinin ve bunun semeresiz kalmasının, başka bir ifade ile alacağın tahsil olunması için gereken tüm hukuki yolların tüketilmesinin davalıların sorumluluğuna gidilmesinin ön şartı olarak kabulü olanaklı değildir.

Bu durumda, mahkemece, uyuşmazlığın aydınlatılması yükümlülüğü çerçevesinde yukarıda anılan iddianın öncelikle davacı için bir zarar olup olmadığı varsa miktarının denetlenebilir bir şekilde gerektiğinde bilirkişi kurulu marifeti ile kuşkuya yer bırakmaksızın saptanması,

bu hususun şirket için bir zarar kalemi olarak kabulü halinde, yönetim ve denetim kurulu eski üyelerinin, TTK'nın 336 vd. maddeleri bağlamında ispat külfeti ters çevrilmiş kusur sorumluluğu ilkeleri çerçevesinde, kusursuzluklarını kanıtlayamamaları halinde oluşan zarardan sorumlu olduklarının ilke olarak kabulü ile sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken, bu yönden değerlendirme yanlışı ve eksik incelemeye dayalı isabetli olmayan yazılı gerekçe ile hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.