Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/15937 K.2013/23580

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.04.2012 tarih ve 2011/573-2012/121 sayılı kararı düzelterek onayan Dairenin 03.05.2013 gün ve 2012/9397-2013/8973 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içerisinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

Davacı vekili; davalı şirket tarafından müvekkilinden para tahsil edildiğini, müvekkilinin bu nedenle davalı şirket aleyhine Almanya Offenbach am Main Sulh Hukuk Mahkemesi'ne dava açtığını, Almanya Mahkemesinin yargılama sonunda 2.556,46 Euro ana parayı 16/11/2000 tarihinden itibaren işleyecek %5 yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesi yönünde karar verdiğini ve kararın 23/05/2007 tarihinde davalıya tebliğ edilerek 15/07/2010 tarihinde kesinleştiğini, bu nedenle Almanya Offenbach Main Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 39 C 278/06 esas numaralı kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre davanın kabulüne karar verilmiş, davalılar vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 03.05.2013 tarihli kararında yazılı gerekçelerle harç ve masraf yönünden düzeltilerek onanmıştır.

Bu kez davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.