Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/16006 K.2013/22527

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 20. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.03.2012 gün ve 2011/154-2012/48 sayılı kararı bozan Daire’nin 24.05.2013 gün ve 2012/10099-2013/10743 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının acentesi olduğunu, sözleşmeye göre acentenin komisyon oranının %20 olarak belirlendiğini, ancak davalının tek taraflı olarak bu oranı 01.05.2004 tarihinden sonra %15, 01.09.2009 tarihinden itibaren ise %7 olarak belirleyerek müvekkiline ödeme yaptığını, eksik kalan oran üzerinden alacağın talep edilmesine rağmen davalı tarafından ödenmediğini ileri sürerek, ıslah ile artırılmış olarak 100.000.00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.