Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/16219 K.2013/20758

Taraflar arasındaki davadan dolayı Gaziantep 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.06.2013 gün ve 2013/1323-2013/1323 D.İş sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi alacaklı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Talep eden vekili; boçlunun müvekkiline olan borcundan ötürü 16.07.2012 tanzim, 30.12.2012 vade tarihli bonoyu verdiğini borçlu tarafın müvekkiline 39.000,00 TL alacaklı olduğunu, borçlunun kaçma ve malvarlığını kaçırma hazırlığı içersinde olduğunu, alacağın rehinle temin edilmediğini ileri sürerek borçlunun menkul ve gayrimenkul malları ile üçüncü şahıslardaki hak ve alacakları üzerine ihtiyati haciz konulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece talebin dayanağı olan belgenin/belgelerin asılları ile ihtiyati haciz isteyenin onayladığı aslına uygun fotokopileri ve dosya kapsamı ile borcun rehinle temin edilmediği, vadesinin geçtiği ve ödenmediği gerekçesiyle talebin kabulüne İİK'nun 257 ve devamı maddeleri gereğince,

ihtiyati haciz isteyen alacaklının ileride ihtiyati hacizde haksız çıkması halinde borçlu/borçlular ile üçüncü şahısların bu yüzden uğrayacakları bütün zararlardan sorumlu olması kaydıyla ihtiyati haciz isteyen alacaklı şimdilik talebe konu alacağın yaklaşık %10’u (yüzde onu) oranı civarına isabet eden 3.900,00 TL miktarındaki nakdi teminat tutarını veya muteber bir bankanın kesin ve süresiz nitelikteki teminat mektubunu (şayet alacaklı bir banka ise kendisi dışındaki bir başka bankaya ait teminat mektubu olmak kaydıyla) mahkemeye yatırdığında veya ibraz ettiğinde,

borçlunun/borçluların gerek elindeki gerekse üçüncü şahıslardaki taşınır ve taşınmaz malları ile hak ve alacaklarının, yukarıda miktarı yazılı alacağa yetecek kadar kısımlarının ihtiyaten haczine karar verilmiştir.

İtiraz eden talep eden vekili; ihtiyati haciz kararı kapsamında uygulanan fiili haciz esnasında borçlu şirket yetkilisinin hazır bulunduğunu, İİK. 265. maddesi gereğince borçlunun huzurunda yapılan hacze 7 gün içinde itiraz etmesi gerektiğini, borçlunun bu 7 günlük süreyi geçirdiğini, bu nedenle iadesi talep edilen teminatın konusuz kaldığını, hukuki menşeini mahiyetini, güvence olma özelliği ve vasfını yitirdiğini ileri sürerek yatırmış oldukları teminatın taraflarına iadesini talep etmiştir.

Mahkemece 13.06.2013 tarihli ek karar ile borçlunun teminatın iadesi hususunda açık muvafakatının bulunmaması, zarar ve ziyan için dava zamanaşımı süresinin dolmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

İtiraz eden 26.07.2013 havale tarihli dilekçesiyle ihtiyati haciz kararına karşı süresinde yapılmış bir itiraz bulunmadığını, borçlu tarafından teminatın iadesi talebine yönelik herhangi bir itirazda bulunulmadığını ileri sürerek yatırmış oldukları teminatın taraflarına iadesini talep etmiş tir.

Mahkemece konu ile ilgili olarak 26.07.2013 tarihinde temyizi kabil olarak ek karar verildiğinden, işbu talep mükerrer talep olup, şartların değişmediği gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı talep eden vekili temyiz etmiştir.

İstem, ihtiyati haciz kararının uygulanması nedeniyle teminatın iadesine ilişkindir. Mahkemece, ihtiyati haciz nedeniyle alacaklının teminatın iadesi isteminin reddine karar verilmiş, karar alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Ancak, İİK 265/son maddesi gereğince ihtiyati haciz üzerine verilen kararlar ile İİK'nın 258/son maddesi gereğince ihtiyati haciz isteminin reddi kararlarına karşı temyiz yoluna başvurulabileceğinden, mahkemenin teminatın iadesi isteminin reddine dair kararın temyizi kabil olmadığından alacaklı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.