Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/16328 K.2014/5214

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/07/2013 tarih ve 2013/20-2013/144 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 19.10.2010 tarihinde "YÖRNES" ibareli, 29. sınıf ürün ve hizmetleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, 2010/66975 kod numarası verilen marka tescil başvurusunun Resmî Marka Bülteni'nde ilân olunduğunu, bunun üzerine davalı şirketin YÖRSAN ibareli 29. sınıf ürünleri içeren markalarına dayanarak başvurunun reddi istemiyle itirazda bulunduğunu, itirazın TPE YİDK tarafından nihai olarak kabul edildiğini ve müvekkili marka tescil başvurusunun reddine karar verdiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, zira görsel, sescil, biçimsel, düzenleme,

renk ve kompozisyon olarak başvuru konusu işaret ile YİDK'nın redde mesnet aldığı davalı markaları arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede bir benzerlik bulunmadığını, sunulan ürünleri tercih edecek kişilerin niteliği ve satın alma için ayıracakları süre, gösterecekleri dikkat ve özen nazara alındığından iltibas doğmasının olanaksız bulunduğunu ileri sürerek, başvurularının reddine dair YİDK kararının iptaline ve başvurunun tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili davanın reddini istemiştir. Davalı YÖRSAN Gıda Mamulleri Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili, markalar kapsamındaki ürünlerin sınıflarının aynı olduğunu, davacının “YÖRNES” ibareli başvurusu ile davalının “YÖRSAN” ibareli tescilli markasının açıkça benzer olduğunu, görsel ve sesçil olarak bütünü ile bıraktığı izlenim itibarı ile ortalama tüketicileri iltibasa düşürebilecek derecede benzer olduklarını, 556 sayılı KHK'nın 8/b maddesi uyarınca başvurunun reddinin zorunlu olduğunu, ret kararının hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalının "YÖRSAN" ibareli markalarıyla davacının "YÖRNES" ibareli başvurusu arasında biçim, renk, grafik unsurlar, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, zira marka ve başvuru konusu işaretin bir bütün olarak korunabileceği, karşılaştırma esnasında tescilli marka ile başvuru konusu işaretin parçalara ayrılarak incelenmesinin ve iltibasın bulunup bulunmadığının mücerret bir parçaya bağlı olarak yapılmasının mümkün bulunmadığı,

bu sebeple davacının markasının sadece "YÖR" hecesi itibariyle korunmasının mümkün olmadığı, "YÖRNES" ibareli başvurunun "NES" hecesi itibariyle YÖRSAN ibaresinden görsel ve sescil olarak önemli ölçüde farklılaştığı, işin uzmanı olmayan, makûl düzeyde bilgilendirilmiş, marka ve başvuru konusu

işareti aynı anda görüp detaylarını karşılaştırma olanağı bulunmayan, daha önce görüp yararlandığı markanın aşağı yukarı net aynısının tesirinde olan ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu 29. sınıf ürünler için ayırdığı satın alım süresi içinde, "YÖRNES" ibareli işareti gördüğünde derhâl ve hiç düşünmeden bunun "YÖRSAN" ibareli markadan farklı bir marka olduğunu algılayabileceği, bunun sonucunda "YÖRSAN" markalı ürünleri satın almak isterken "YÖRNES" ibare ve biçimli başvuru konusu işareti taşıyan ürünleri satın alma biçiminde bir yanılgıya düşmeyeceği,

aksinin hayatın olağan akışına ve normal hayat tecrübelerine de aykırı olacağı, esasen gerçekçi bir yaklaşım da olmayacağı, gerek bütünsel ve gerekse içerisinde bulunan unsurlar itibariyle başvuru konusu işaretin davalı markasını sunan işletmeyle idarî ve ekonomik anlamda bağlantılı bir işletme tarafından piyasaya sunulduğu biçimde bir algılama oluşturmasının mümkün olmadığı,

tanınmış da olsa bir markanın kendisinin aynısı veya benzerine karşı korunabileceği, oysa davalı markaları ile davacı başvurusu arasında bu yönde bir benzerlik bulunmadığı gerekçeleriyle, davanın kısmen kabulü ile TPE YİDK'nın 2012/M-3920 sayılı kararının iptaline, tescil isteminin reddine, karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Mahkeme kararında da belirtildiği üzere, markayı oluşturan işaretlerin hecelere bölünmek suretiyle değil, bir bütün olarak bıraktıkları izlenim itibariyle değerlendirilmesi gerekli ise de, böyle bir değerlendirmenin markayı oluşturan işaretlerin baskın unsurlarının da dikkate alınarak yapılması gereklidir. Davalı Yörsan Gıda Mamulleri Sanayi ve Ticaret A.Ş'nin itirazına dayanak yaptığı markasının baskın unsuru “YÖRSAN” kelimesinden oluşmaktadır.

Anılan ibarenin “YÖRE” kelimesinin kısaltılması ve “SAN” ekiyle birleştirilmek suretiyle türetilerek oluşturulan bir işaret olduğu anlaşılmaktadır.

Dava konusu başvuru da aynı şekilde önce “YÖRE” kelimesinden kısaltılıp, daha sonra “NES” hecesi eklenmek suretiyle türetildiğine göre, başvuru konusu işaretin üzerinde kullanılacağı ürünlerin ortalama alıcı nezdinde bırakacağı izlenim itibariyle, kapsadıkları sınıfların da aynı olduğu göz önüne alındığında, davacı markasıyla ilişkilendirme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesine yol açılacağının kabulü gerekir.

Bu nedenle, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yaz gerekçe ile kabulü doğru görülmemiş, kararın temyiz eden davalılar yararına bozulması gerekmiştir.