Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/16338 K.2014/4099

Taraflar arasında görülen davada verilen 21/09/2010 gün ve 2009/103-2010/41 sayılı kararı onayan Daire’nin 21/05/2013 gün ve 2011/8313-2013/10513 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin uzun yıllardır fotoğraf çekimleri yaptığını, İstanbul’un çeşitli semtlerinde “” veya “Zaman atmalı çekim tekniği” ile 90.000 kare fotoğraf çekip bunun bir kısmı elenip 7.000 kareye düşürüldükten sonra bir montaj programı ile arka arkaya eklenerek bir film ortaya çıkarıldığını, 2007 yılı Aralık ayında yaptığı “ by ...” isimli filminin ” sergisinde gösterildiğini, CD haline getirildiğini,

söz konusu filmin çekimlerinin davalı şirkete ait isimli televizyon kanalında müvekkilinden izin alınmaksızın parça-parça kısmen kanalının reklam filmi içinde sistematik bir biçimde kullanılarak bir reklam filmi oluşturulduğunu ve kanalda gün içinde sürekli olarak kullanılıp yayınlandığını, müvekkilinin adının hiçbir yerde zikredilmediğini, müvekkilinin . kapsamında eserden doğan manevi hakları (umuma arz, adın belirtilmesi ve eserde değişiklik yapılmasına ilişkin) ile mali haklarına (işleme, yayma, çoğaltma, yayma, temsil, işaret, ses ve/veya görüntü nakline yarayan araçlarla umuma iletim hakları) tecavüz edildiğini ileri sürerek,

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla nın 68. maddesi uyarınca müvekkilinin, kendisi ile sözleşme yapılmış olması halinde isteyebileceği bedelin veya bu kanun hükümleri uyarınca tespit edilecek rayiç bedel itibariyle uğradığı zararın 2.000,00 TL olmak üzere bu tutarın üç katı olan 6.000,00 TL maddi tazminatın, ıslahla 30.000 TL maddi tazminatın ve 10.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davacıya ait zaman atlamalı (time-lapse) çekimlerden oluşturulan ve 2009 yılında “de kullanılan çalışmanın, fotoğrafçının zihninde oluşturduğu kurgu doğrultusunda çekilen, farklı mevsimler ve değişik hava koşullarında, günün farklı zamanlarında ve gün içindeki ışık değişkenliğini gösteren binlerce fotoğraf karesinden zahmetli bir çalışmaya girilerek yaratıldığı, bilgisayar ortamında montaj ile birleştirilerek, anların ardışık olarak sıralanmasıyla orjinal ve hususiyet taşıyan bir çalışma oluşturulduğu, konu seçiminin özgünlüğü, fotoğraflamaya gösterilen özen ve fotoğraflama sonrasında video görseli .../...

-2-

hazırlama aşamalarında da büyük emek harcandığı, çalışmanın 7.000 kare fotoğrafın ardışık ve akıcı bir şekilde hareketli görüntüye dönüştürülerek ve arka fonunda müzik vurgusuyla yaratılmış hususiyet taşıyan ve aynı zamanda estetik değere de sahip bir fikri ürün olduğu,

nın 4/5 maddesi anlamında “fotografik eser ve slayt” ve aynı zamanda “birbiriyle ilişkili hareketli görüntüler dizisi” olması nedeniyle de’nın 5. maddesi anlamında sinema eseri sayılacağı, 06/07/2009 tarihli yayınında iki kez yer alan grafik düzenleme) içinde davacıya ait eserin belirli bölümlerinin 6 saniyesi parça parça bölünerek ve diğer akan görüntülerle karıştırılarak kullanıldığı, bu kullanım için eser sahibinden izin alınmadığı için eylemin 5846 sayılı Yasa’nın 22. ve 23. maddesi anlamında eser sahibinin mali haklarından olan çoğaltma ve yayma haklarını ihlal niteliğinde olduğu,

davacının adı zikredilmediğinden manevi haklarının da ihlal edildiği, davacının isteyebileceği bedelin 10.000 TL olabileceği ve davacının bu bedelin en çok 3 katını talep edebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne, nın 68/1 maddesi uyarınca (10.000x3=30.000 TL) 30.000 TL telif tazminatının ve 0/1.maddesi uyarınca 10.000 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair tesis edilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.