Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/16513 K.2014/182

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 28. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/04/2012 gün ve 2011/111-2012/87 sayılı kararı bozan Daire’nin 17/06/2013 gün ve 2012/11691-2013/12495 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 29.04.2008 tarihinde davalı banka ile 1 yıl süreli ve 5.000.000 USD tutarlı ihracat kredi sözleşmesi yaptığını, davalı bankanın vadesinden önce 14.11.2008 tarihinde kredi sözleşmesini tek taraflı olarak feshetmesi nedeniyle, kredi bedelini vadesinden önce ödemek zorunda kaldığını, müvekkili şirketin ihracat yapan bir şirket olması nedeniyle bu krediyi başka bankalardan kredi çekerek temin ettiğini ancak faiz oranlarının değişmesi sonucunda yeni ihracat kredi sözleşmelerinin maliyetinin daha fazla olduğu,

kredi sözleşmesinin tek taraflı feshi ile müvekkili şirketin bazı ihracat bağlantılarının da gerçekleşemediği, bu şekilde müvekkili şirketin davalı bankanın haksız eylemi nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000 USD alacağın ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında talebini ıslahla 27.240,22 USD’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce davacı yararına bozulmuştur. Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

52,40 KDH · 50,45 KDPH · 01,95 KDBH · 219,00 Ceza · 28.01.2014 -