KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2013/16558 E., 2014/478 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Ocak 2014
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... 10. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.12.2011 gün ve 2010/116-2011/502 sayılı kararı onayan Daire’nin 16.07.2013 gün ve 2012/16237-2013/14723 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalı ... adına kayıtlı, davalı ...'ın sevk ve idaresindeki araç içinde seyahat ederken, davalı ... adına kayıtlı davalı sürücü ...'in kullandığı araçların 19/03/2009 tarihinde çarpışmalara sonucu müvekkilinin yaralandığını, maddi ve manevi sıkıntılara duçar olduğunu ileri sürerek, 40.000,00 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, davalılardan ...'ın olayın meydana gelmesinde kusurlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı ... vekili, olayın meydana gelmemesi için çaba harcadığını, hava muhalefeti sebebiyle kazanın meydana geldiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı ... vekili, olayın yolun kaygan olması nedeniyle meydana geldiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı ... yargılamaya katılmamıştır.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davacı vekili ile davalılar ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilen karar, Dairemizin 16.07.2013 günlü kararında yazılı gerekçelerle onanmıştır.
Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2013/16558, K. 2014/478, 10 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama