Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/16660 K.2014/1145

Taraflar arasında görülen davada Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.04.2013 tarih ve 2011/400-2013/126 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette %2 oranında hissedar olduğunu, diğer ortak ve şirket yetkilisi M. K.'ın vefat ettiğini, mirasçılarının mirası reddettiğini, bu durumda davalı şirketin tüm faaliyetinin durduğunu, yetkilisinin bulunmadığını, mirasın reddi sebebiyle tek ortağın kaldığını, tüm bu sebeplerin şirketin feshi için haklı sebep olduğunu, davalı şirket aleyhine dava ve takiplerin bulunduğunu, ancak taraf teşkilinin sağlanamadığını ileri sürerek davalı şirketin feshini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket, savunma yapmamıştır.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin müteveffa M.

K. ile davacı dışında üçüncü bir ortağının bulunmadığı, Muhsin Karaoğlan'ın vefatından sonra mirasçılarının mirası red ettikleri, davalı şirket hakkında çeşitli icra takipleri ve davaların bulunduğu, fesih ve tasfiye halini düzenleyen TTK'nın 636'ncı maddesine göre uzun süreden beri şirketin gerekli organlarından birisinin mevcut olmaması, genel kurulun toplanamaması veya haklı sebebin varlığı halinde ortaklar veya alacaklıların şirketin fesih ve tasfiyesini isteyebileceği, somut olayda davacının, aile şirketinin ortağı olup ortak sayısının bire inmesi ve faaliyetlerin durması nedeniyle şirketin tasfiyesini istediği,

ortak sayısının bire inmesinin 6102 sayılı TTK'ya göre artık tasfiye sebebi sayılmadığı, ayrıca şirketin faaliyetlerinin durmasının da tek başına fesih ve tasfiye için haklı neden olarak görülemeyeceği, şirket ortağı olan C.. K..'ın bu sıfatıyla şirketin faaliyetlerini yürütebilecek bir konumda iken bunu tercih etmeyip şirketin tasfiyesini istemesi halinin hakkın kötüye kullanılması olarak değerlendirildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, dava tarihinde yürürlükte olan 6762 sayılı TTK'nın 549/4 ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 636'ıncı maddesine dayalı limited şirketin haklı nedenle feshi istemine ilişkindir.

Her ne kadar mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmişse de davacının, davalı şirkette %2 oranında hisse sahibi olduğu, davalı şirketin herhangi bir faaliyet göstermediği, davacının şirket işleri ve idaresi ile ilgilenebilecek sosyal/ekonomik konumda bulunmadığı, aynı zamanda şirketin tek temsilcisi de olan %98 hisseye sahip ortağın vefatı ile mirasçılarının mirası reddettikleri anlaşılmakla, artık şirketin ayakta tutulmasında bir yarar bulunmadığı ve şirketin feshini gerektirir haklı sebeplerin gerçekleştiği sabittir.

6102 sayılı TTK'nın 636/3'üncü maddesinde belirtilen fesihten başka bir çözüme hükmedilmesinde de yarar bulunmadığı sonucuna varılmaktadır. Bu durumda mahkemece, öncelikle davalı şirkete, bu davada temsil etmek üzere temsil kayyımı tayin edilmesi ve işin esasına girilerek yukarıda açıklandığı üzere şirketin tasfiyesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddedilmesi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.