Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/16689 K.2014/6133

Taraflar arasında görülen davada verilen 18/07/2013 tarih ve 2012/213-2013/195 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı banka ve fer'i müdahil vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillinin tarihinde 11.700 TL tutarlı hesap açtıklarını, banka çalışanlarının yönlendirmesi ile offshore hesabına havale edildiğini, banka yöneticileri hakkında ceza davası açıldığını ileri sürerek, anılan miktarların faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, bankaların farklı tüzel kişiliği bulunduğunu, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının talimatı ile paranın yatırıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Feri müdahil vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının davalı bankanın hesap açtığı, çalışanların yönlendirmesi ile off shore hesabına havale edildiği, banka yöneticileri hakkında ceza davası açıldığı, davalının zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 11.700 TL'nin 22.11.1999 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı banka ve feri müdahil vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ve feri müdahil vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, 5411 sayılı Kanun'un 140. maddesi uyarınca davalı harçtan muaf olmasına rağmen peşin harç ve başvurma harcının davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK 438/7. madde hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

.../...

-2-