Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/16828 K.2014/1278

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 29. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.02.2012 gün ve 2011/428-2012/30 sayılı kararı onayan Daire’nin 06.05.2013 gün ve 2012/10119-2013/9156 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yirmi yılı aşkın süredir tıbbi yayıncılık alanında faaliyet gösterdiğini, piyasaya sürdüğü kitaplar arasında 1999 yılında yayınlandığı ‘Açıklamalı TUS Soruları’ 1 ve 2. ciltlerinin de bulunduğunu, davalı şirket vekillerinin ...ve ...Cumhuriyet Başsavcılıklarına verdiği şikayet dilekçeleriyle müvekkili tarafından yayınlanan bu kitabın bazı soruların, telif hakkı kendilerine ait olan bazı kitaplardan izinsiz olarak kopyalandığını iddia ederek kitapların toplatılmasına neden olduğunu, davalının telif hakkının kendisine ait olduğunu iddia ettiği kitabın ve TUS sorularının eser sahibi olmadığını, müvekkilinin maddi ve manevi zararının doğduğunu ileri sürerek, 46.095 USD maddi ve 25.000 TL manevi zararın tazminine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada, davalının T.C. Anayasası'nda yer alan hak arama özgürlüğü ve şikayet hakkını kullandığı, bu hakkın güvence altına alındığı, davalı eylemlerinin somut dava yönünden kişilik haklarına saldırı niteliği taşımadığı, hak arama sınırları içinde kullanılan hakka bağlı somut davada tazminat talep koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.