Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/16907 K.2013/23581

Taraflar arasında görülen davada Konya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 08.05.2012 tarih ve 2012/130-2012/470 sayılı kararı onayan Dairenin 10.09.2013 gün, 2012/16439 – 2013/15313 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içerisinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

Davacılar vekili, davalının müvekkillerinden aldığı parayı ödememesi üzerine Almanya Köln Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açılan davanın kabul edildiğini, kararının kesinleştiğini ileri sürerek, bu kararın tenfızine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda,

tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının usulüne uygun olarak tebliğ edilip kesinleştiği, davacının talebinin Türk mahkemeleri'nin münhasır yetkisine girmediği, kamu düzenine aykırı olmadığı, tenfizi önleyecek herhangi bir engel bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile yabancı mahkeme kararının tenfizine karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 10.09.2013 tarihli kararında yazılı gerekçelerle onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.