Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/17086 K.2014/7039

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26/02/2013 tarih ve 2011/251-2013/25 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin T.

İmar Bankası A....den 28.04.2003 tarihinde 28.04.2004 vadeli 383.407,69 YTL bedelli hazine bonosu satın aldığını, 03.07.2003 tarihli BDDK kararı ile davalı bankanın bankacılık işlemleri yapma ve mevduat kabul etme izninin kaldırılarak yönetim ve denetiminin Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu’na devredildiğini, daha sonra ...nin hazine bonosu satma yetkisinin bulunmadığının ve bu meblağların mevduat kapsamında olmadığından mudilere ödenmeyeceğinin açıklandığını, müvekkilinin uğradığı zarardan TTK'nın 336 vd. maddeleri uyarınca davalılardan yönetim kurulu üyesi ..., ..., Erol Hurbaş, ..., ..., ...’un,

denetleme görevini yapmaması dolayısıyla ... ve M. "... Talu’nun, genel müdür sıfatıyla ...’ın ihmali aşan kasta varan eylemleriyle müvekkilini zarara uğrattıklarından zarardan sorumlu tutulmaları gerektiğini ileri sürerek, şimdilik 50.000,00 YTL’nin temerrüt faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama esnasında 15.09.2005 tarihli celsede davalılardan T."... Bankası A.Ş. hakkındaki davasından feragat ettiğini bildirmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, ibraname ve taahhütname başlıklı belge kapsamında davacının asıl ve bir kısım faiz alacağının bu dönemde çıkan 5667 sayılı Yasa uyarınca ödendiği, davacının bu belge ile ödemeyi yapan ..., BDDK, SPK ve müflis İmar Bankası A....yi gayrikabili rücu olarak ibra ettiği, ayrıca ana para ve ferileri yönünden herhangi bir talepte bulunmayacağını kabul ve taahhüt ettiği, müflis şirketin yöneticisi ve ortağı olan davalıların sorumluluklarının TMK'nın 2. maddesi gereği kalkmış olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 818 sayılı BK'nın 145/2. maddesi hükmü gereğince müteselsil borçlulardan biri ibra edildiği için diğer borçluların da ibra edilmiş olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.