Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/17128 K.2014/5314

Taraflar arasında görülen davada bozmaya uyularak verilen 23/05/2013 tarih ve 2012/320-2013/153 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya ait meyve emtiasının müvekkili şirket tarafından taşınarak Almanya’daki alıcıya teslim edilmesine rağmen, navlun bedelinin davalı tarafından ödenmemesi üzerine başlatılan takibe, davalının yaptığı itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile %40 tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yapılan taşıma nedeniyle navlun ücretinin malı kabul eden tarafından ödenmesi gerektiğini, teslim şeklinin olduğunu, davalının, bu teslim şekline uygun olarak tüm edimlerini yerine getirdiğini, davacının kötü niyetli olduğunu savunarak, davanın reddini ve davacı aleyhine %40 kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak tüm dosya kapsamına göre; taşıma sözleşmesinin davacı taşıyıcı ile davalı gönderen arasında yapılmış olduğu, taşınan emtianın, davacı taşıyıcı tarafından hasarsız olarak dava dışı alıcıya teslim edildiği ve taşıyıcının dava konusu taşıma ücretini yurt dışındaki alıcıdan alamadığı, davacının, kendi âkidi olan davalıdan, dava konusu navlun alacağını isteyebileceği gerekçesiyle davanın kabulü ile icra takibinin aynı şartlarla devamına ve 2.897,34 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.