KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2013/17152 E., 2014/205 K.·(İstanbul 2. Denizcilik İhtisas Mahkemesi)
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Ocak 2014
- Mahkemesi
- TİCARET MAHKEMESİ
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 52. Asliye Ticaret (İstanbul 2.Denizcilik İhtisas) Mahkemesi’nce verilen 27/06/2012 gün ve 2011/148-2012/106 sayılı kararı onayan Daire’nin 11/07/2013 gün ve 2012/15114-2013/14627 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin taşıma işleri komisyoncusu olduğunu, davalıya ait emtianın gemi ile Mısır’a taşınması hususunda tarafların anlaştıklarını, geminin Mısır’a vardığında yanıcı ürün olan emtianın limana indirilmesinin yasak olması nedeniyle alıcının gümrük işlemlerini tamamlayarak malı teslim alması gerektiğini, ancak davalının yüklemeye ilişkin ihracat belgelerini zamanında alıcıya göndermemesi nedeniyle malın geri Türkiye’ye getirilmek zorunda kalındığını, bu nedenle oluşan navlun farkı ve konteynırların temizlik masraflarından davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 8.850,00 USD navlun farkı ile 1.669,79 EURO temizlik masrafları alacağının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; zamanaşımı def'inde bulunmuştur.
Mahkemece, zamanaşımı nedeniyle davanın reddine ilişkin verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
52,40 KDH · 50,45 KDPH · 01,95 KDBH · 228,00 Ceza · 14/01/2014
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2013/17152, K. 2014/205, 7 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama