Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/17298 K.2014/6548

Taraflar arasında görülen davada Söke 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/04/2013 tarih ve 2008/493-2013/170 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdindeki pos hesabından A. A.Ş. ve Bsh A.Ş. firmalarının ürünlerinin satışını yaptığını, A. A.Ş. firmasıyla ilgili hesap açılırken yanlışlıkla Bsh A.Ş. olarak hesap açılması nedeniyle müvekkilinin hesabından fazla miktarda komisyon kesildiğini, davalı bankanın maddi kayıplarını ödemeyi reddettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 6.500 TL'nin reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının bu hesabı 6 ay gibi bir süre kullanarak, uyarı ve itirazda bulunmayarak kabul ettiğini, davacının kendi hatası sonucu yanlışlığın oluşmasına meydan verdiğini, davacının iddiası kabul edilse dahi uğranılan zararın talep kadar olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı bankanın A. A.Ş. ile aralarındaki anlaşma gereğince üye işyerlerine komisyon indirimi yapacağından üye işyeri lehine (A. ürünleri satışı için) farklı bir hesap açması ve A. bayilerinin satış işlemlerini bu hesaba yönlendirmesi gerektiği, ancak bilirkişi incelemesi neticesinde dosyaya sunulan deliller ve banka kayıtlarının tetkiki sonucu davacı tarafın talep etmiş olduğu miktarın yasal dayanağı olmadığı, davacı tarafça daha düşük komisyon oranlarının uygulanması gerektiğine dair yazılı belge sunulmadığı, mevcut belgelerle talebin ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı banka tarafından pos makinesi ile yapılan işlemlerden fazla komisyon kesildiği iddasına dayalı istirdat istemine ilişkindir. Mahkemece, bir ön, bir asıl ve 2 ek rapor alındıktan sonra davacının iddiasını ispatlayamadığı gerekçesine dayalı olarak dava reddedilmiştir.

Anılan raporlarda dosyaya ibraz edilen kredi kartı hesap dökümlerindeki komisyonların tamamının davalı banka kartlarıyla mı ilgili olduğu, hangi hesapların blokeli, hangi hesapların blokesiz ve hangi hesapların taksitli işlemlere ait oldukları ve harcama bedelerinin davacının hesabına intikal etmesinden önce her hesap itibariyle davalı bankaca ne kadar komisyon kesildiğinin işlem günleri belirtilmek suretiyle bildirilmesinin gerektiği, ancak taraf vekillerince bu konuda hiçbir açıklama yapılmadığı belirtilmektedir.

Ancak davacı vekili bilirkişi raporuna karşı beyanlarını içeren 15.06.2012 tarihli dilekçesinde istenen bilgilere şahsi olarak ulaşmasının mümkün olmadığını beyan etmiş, son celse alınan beyanında dahi ilgili bilgilerin bankadan celbini istemiştir.

Bu durumda mahkemece, bilirkişilerce istenen hususlar gözönünde bulundurulmak suretiyle söz konusu belgelerin davalı bankadan getirtilmesi ya da gerektiği takdirde bilirkişiye banka kayıtları üzerinde inceleme yetkisi verilmesi suretiyle rapor aldırılması ve hasıl olacak sonuca göre bir hüküm kurulması gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.