Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/17309 K.2014/1883

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 22/05/2013 tarih ve 2013/61-2013/106 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “...” ve “...” markalarının sahibi olduğunu, davalının “...” ibareli markayı tescil ettirmek üzere diğer davalı nezdinde müracaat ettiğini, müvekkilinin itirazının 556 sayılı KHK'nin 7. ve 8.maddelere göre Markalar Dairesi ile Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu tarafından reddedildiğini, bu kararın yerinde olmadığını ileri sürerek, Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurul kararının iptaline, markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı .... vekili, kurum tarafından yapılan işlemlerin yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar Dairemizin 31.03.2008 tarih, 2007/2336 E. 2008/4155 K. sayılı ilamı ile bozulmuş, mahkemece bozma ilamına kısmen uyularak, yapılan yargılama sonunda, 16.10.2008 tarihli karar ile, davacının... ibareli markaları ile davalının ... ibareli marka tescil başvurusunun, ortalama alıcıları biri yerine diğerini satın alma veya işletmeler arasında idarî veya ekonomik anlamda bağlantı bulunduğu biçiminde yanılgıya düşürebilecek derecede benzer olduğu,

bu kapsamda 556 sayılı KHK’nin 8/b maddesi uyarınca, davacının, davalı başvurusunun tesciline itiraz edebileceği gerekçesi ile davanın bu yönlerden kabulüne, gerekçeli kararda yargılama konusu markalar ile başvuru konusu işaretin orijinal biçimlerine yer verilebileceği gerekçesi ile buna ilişkin bozma ilamına direnilmesine karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesiyle, mahkemece verilen kısmen direnme kararı üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 14.11.2012 tarihli kararıyla direnme kararının bozulmasına karar verilmiş, mahkemece Hukuk Genel Kurulu'nun 14.11.2012 tarihli kararına uygun olarak 22.05.2013 tarihli karar ile davanın kabulüne karar verilmiştir. 16.10.2008 tarihli ve 22.05.2013 tarihli kararları, davalı ... vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.