Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/17337 K.2014/1130

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/12/2012 tarih ve 2007/899-2012/346 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında, davalının İzmir Limanına gelen 200.000 ton DAF gübre ürününün gümrükleme, gemi boşaltma, depoya taşıma, istifleme, yükleme ve tarım kredi kooperatiflerine taşıma işlemini yapma konusunda sözleşme imzalandığını, bu sözleşme nedeniyle davalıya teminat mektubu verildiğini, müvekkilinin davalı şirkete ait ürünü limandan gümrükleme işlemlerini yapmak suretiyle, gemilerden indirerek kamyonlara yüklediğini ve davalı için kiralanan Bayraklı deposuna indirdiğini, davalı şirketin talepleri gereğince ürünlerin torbalanıp müşterilerine sevk edildiğini,

müvekkilinin tüm yükümlülüklerini yerine getirmesine rağmen davalı şirketin ürünün eksik olduğunu iddia ederek sözleşmeden doğan alacağını ödemediğini ileri sürerek, müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine, teminat mektubunun konusunun kalmaması nedeniyle iptaline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının aynı konuda Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi'nde dava açtığını, müvekkilinin sözleşme gereği ifa olunan işten dolayı davalıdan 213.607,87 TL alacaklı olduğunu, 04/01/2007 tarihli sözleşme gereğince Bayraklı deposuna gelen gemilerdeki gübrenin tahliye edilerek stoklandığını, yapılan sevkiyatlardan sonra davacının stoklarında bulunması gereken bakiye 434,850 ton gübrenin bulunmadığını, eksikliğin 29/11/2007 tarihli tutanakla tespit edildiğini, eksik çıkan gübre bedelinin davacı şirkete fatura edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki 04/01/2007 tarihli sözleşme gereği davacı şirketin limana gelen gemilerdeki dökme gübreyi gemilerden boşaltarak depolara sevk etme, depodaki gübreyi kendi temin ettiği işçilerle torbalama ve bayilere nakletme yükümlülüğü altında olduğu, davacının Bayraklı deposunda stoklanan gübrelerden 434.850 ton gübrenin eksik olduğu, durumun 29/11/20117 tarihli tutanakla tespit edildiği, bu nedenle davacının davalıya 213.607,87 TL borçlu olduğu, teminat mektubunun paraya çevrilmesi sonucu borcunun 63.607,87 TL kaldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, taraflar arasında düzenlenen Yurtdışından İthal Edilecek Kimyevi Gübrelerin Gümrükleme, Tahliye, Depolama, Torbalama ve Kamyona Yükleme Yurtiçi Nakliye Hizmetlerinin Yapılmasına Ait Sözleşme nedeniyle menfi tespit ve paraya çevrilen teminat mektubu bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece dosya içinde bulunan 29/11/2007 tarihli tutanak ile davalı tarafından düzenlenen fatura nedeniyle davalının alacaklı olduğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı, sözleşme gereğince davacının deposunda depolanan malın kendisine eksik teslim edildiğini ve bu nedenle eksik mal bedelinin davacıya fatura edildiğini ve buna dair tutanak bulunduğunu savunmuş ise de, davalı tarafından düzenlenen fatura davacı tarafından kabul edilmeyip iade edilmiştir. Mahkemece delil olarak dayanılan 29/11/2007 tarihli tutanakta 434,850 ton malın eksik olduğu yazılı olsa da, bu tutanakta davacının imzası bulunmamaktadır.

Davacı tutanak içeriğine ve bu yönde görüş bildiren bilirkişi raporuna itirazda bulunmuş ise de, mahkemece bilirkişiden bu hususta ek rapor alınmamıştır.

Davacının deposuna girerken ve depodan davalı tarafından mal teslim alınırken tutanak tutulduğundan ve bu tutanaklar da dosya içine sunulmuş olduğundan mahkemece taraflar arasında bir mutabakat bulunmadığı gözönüne alınarak, depoya giren ve çıkan malların miktarı belirlenmek suretiyle davacının eksik mal teslim edip etmediği hususunun belirlenmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.