Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/17436 K.2014/5347

Taraflar arasında görülen davada verilen 09.04.2013 tarih ve 2008/465-2013/237 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurumun 15/05/2001 yılında plastik şarjörün tasarımını yaptığını ve teknik resminin fabrika tarafından onaylandığını, yapılan ihalelerde tasarım ve siparişler doğrultusunda müvekkili kuruma ait plastik şarjörle ilgili olarak, kendi buluşları ve ürünleri olmayan davalının da aralarında bulunduğu bazı firmaların faydalı model belgesi aldığını tespit ettiklerini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davalıya tarafından verilen 2007/01759 sayılı faydalı model belgesinin hükümsüzlüğü ile iptaline, her türlü yargılama gideri ve ücreti vekaletin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı şirket adına tescilli 2007-01759 numaralı " tipli silaha uyarlanan plastik şarjör" isimli faydalı model belgesinin tescil edildiği tarih itibariyle 551 sayılı KHK'nın 154-156. maddelerinde belirtilen yenilik unsuru taşımadığı gerekçesi ile davanın kabulü ile davalı adına nezdinde tescilli 2007-01759 sayılı faydalı model belgesinin hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.