Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/17509 K.2014/126

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 35. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/05/2013 tarih ve 2013/155-2013/149 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 30.09.2001 ila 22.02.2013 tarihleri arasında davacı şirkette servis müdür yardımcısı olarak çalıştığını, vekaleten de bölüm müdürlüğü yaptığını, 20.03.2013 tarihinde istifa ettiğini, 12.03.2013 tarihinde de aynı sektörde faaliyet gösteren P.

Tk Makina Servis Sanayi ve Ticaret A.Ş.'de çalışmaya başladığını, ancak taraflarca imzalanan hizmet akdinde hem sözleşme süresinde, hem de sözleşme sona erdikten sonra 2 yıl boyunca müvekkilinden izinsiz rekabet oluşturacak herhangi bir iş yapamayacağının belirtildiğini,

davalının bu sürelere riayet etmeksizin anılan şirkette işe başlamasının saklamak zorunda olduğu ticari sır ve bilgileri uygulamaya geçirmek düşüncesinin bir sonucu olduğunu ileri sürerek Türk Borçlar Kanununun rekabet yasağı hükümlerinin ihlali ve hizmet akdinde yer alan rekabet yasağı nedeniyle sözleşmede kararlaştırılan 25.000,00 USD (46.152,00 TL) cezai şartın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, uyuşmazlığın iş sözleşmesinden kaynaklandığı, görevli mahkemenin İş Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde ve yasal sürede talep edilmesi halinde dosyanın görevli İstanbul Nöbetçi İş Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, 6098 Sayılı T.B.K'nın 444'üncü maddesinde (818 Sayılı B.K'nın 348) düzenlenen işçinin rekabet yasağından ve işçi ile işveren arasında düzenlenen sözleşmeye aykırılık iddiasından kaynaklanan cezai şart istemine ilişkindir.

6102 Sayılı TTK.'nın 4/1-c maddesi uyarınca, 6098 Sayılı T.B.K'nın 444'üncü maddesinden kaynaklanan davalar, tarafların sıfatına bakılmaksızın mutlak ticari davalardan olup, sözü edilen maddede İş Kanunu'nun kapsamında kalan "rekabet memnuiyetine" dair uyuşmazlıkların bundan müstesna olduğu yolunda bir hüküm bulunmadığından, İş Kanunu kapsamında olanlarda İş Mahkemeleri, diğerlerinde ise genel mahkeme (ticaret mahkemesi) görevlidir şeklinde bir ayrıma da gidilemez.

Davanın mutlak ticari dava olarak kabulünde güdülen amaç ticari sır kavramının ticaret mahkemesince değerlendirilmesidir. Bu itibarla, davanın Ticaret Mahkemesinde görülerek karara bağlanması gerekirken, davaya bakmakla İş Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamıştır.