Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/17745 K.2014/8988

Taraflar arasında görülen davada Sakarya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/09/2013 tarih ve 2011/698-2013/355 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin üstlendiği Adapazarı 3. Grup G..

P..ve İsale Hattı İnşaatı'nda meydana gelebilecek zararlardan dolayı, davalı sigorta şirketi ile başlangıç tarihi 23/03/2002 olan “İnşaat A.R. sigorta poliçesi yapıldığını, poliçenin süresinin son olarak 28 numaralı zeyilname ile 05/04/2010 tarihinden 11/08/2014 tarihine kadar uzatıldığını, bahse konu zeyilname ile inşaat işleri için poliçe limitinin 84.000.000 TL olarak belirlendiğini, davacı şirketin Adapazarı 3.Grup g.. p..ve isale hattını inşaatını tamamlama aşamasına geldiğini ve yapımı tamamlanan hatlara deneme amaçlı su verilmeye başlandığını, 04.11.2010 tarihide su verilmesi sırasında meydana gelen arızalar neticesinde,

maddi zarar oluştuğunu, hasarların giderilmesi için müvekkilince 175.391,23 TL imalat tutarı ödendiğini, bahse konu meblağın sigorta poliçesinde belirlenen limit dahilinde olup, davalı şirketin bu bedeli davacı firmaya ödemesi gerektiğini, hasar bedelinden muafiyet tenzil edildiğinde de 166.471,23 TL'lik kısmın davalı sigorta şirketinin ödemesi gerektiğini ileri sürerek bu miktarın faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının sigortalı olmayıp sigorta ettiren olduğunu, poliçe ile belirlenen muafiyet bedelinin 5.000 USD değil, 25.000 USD olduğunu, yapılan ekspertiz çalışması sonrasında meydana gelen hasar bedelinin 101.726,00 TL olduğunun tespit edildiğini, hasar tespitinden 29.205,00 TL'lik su tenzili yapıldıktan sonra nihai hasar bedelinin 75.521,00 TL olarak bulunduğunu, tespit edilen hasarın muafiyet altında olması nedeni ile davalı sigorta şirketinin herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, Adapazarı 3.grup G..P.. İsale Hattı'nın inşaatı sırasında taraflar arasında 11/08/2014 tarihine kadar uzatılan İnşaat A.. R.. sigorta poliçesi düzenlendiği ve davalı sigorta şirketi tarafından sigortalandığı, isale hattının yapımının tamamlandığı ve bu yapımı tamamlanan hatta su verilmesi esnasında 04.11.2010 tarihinde muhtelif hasarların meydana geldiği, bu hasarlar nedeni ile onarım yapıldığı, inşaat sigortası poliçesi ile kapsam dışı bırakılmış olan tüm riskler açıkça belirtilmesi gerektiği belirtilmemiş olan tüm risklerin teminat kapsamında

sayılacağı, bu kapsamda sigortalı tarafından yapılan işin mahiyeti gereği isale hattı ile ilgili inşaatın test edilmesi amacı ile yapılacak test işlemlerinin ve bu test işlemleri sırasında kullanılacak test suyunun sözleşme kapsamında olduğu, ihale tenzilatının gerçek zararın hesaplanmasında uygulanamayacağı, rizikonun gerçekleştiği gün itibari ile her bir hasarda uygulanacak muafiyet tutarının 25.000 USD olduğu gerekçeleriyle 136.641,723 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 01/04/2011 tarihinden 7 gün sonrası olan 07/04/2011 tarihinden itibaren ticari temerrüt faizinin yürütülmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Ancak, mal sigortalarında sigorta ettirenin geçerli bir sigorta akdi yaptırabilmesi için malın menfaatine de sahip olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta her ne kadar poliçe all risk poliçesi ise de deneme çalışması esnasında riziko nedeniyle zayi edilen suyun davacıya ait değill, dava dışı hazineye ait olduğu anlaşılmaktadır. Davacının zayi edilen suyu satın aldığı yolunda bir iddia ileri sürmediğine göre zayi edilen suyun sigorta kapsamında olmadığının kabulü gerekir. Bu itibarla mahkemece bu husus nazara alınmadan su bedeline de hükmedilmesi doğru olmamış, davalı vekilinin bu yöndeki temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.