Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/17799 K.2014/2045

Hasımsız olarak görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.04.2012 tarih ve 2011/809-2012/154 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirket yetkilileri tarafından yapılan arşiv araştırması ve taşınması aşamasında 32951-33000, 33001-33050, 33051-33100, 33101-33150, 32001-32050, 32051-32100, 32101-32150, 32151-32200 nolu faturaları kapsayan toplam 8 adet fatura koçanının kayıp olduğunun tespit edildiğini, konu hakkında 20.09.2011 tarihli tutanak düzenlendiğini ve...

Gazetesi’nin 21.09.2011 tarihli baskısında kayıp ilanı yayınlandığını, davacı şirketin belgelerin korunması amacıyla gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen, iradesi dışında söz konusu fatura koçanlarının kaybolduğunu belirterek, ileride davacı şirkete ait işbu faturaları ibraz yükümlülüğünün doğması halinde, faturaların iade veya ibrazını isteyen kurumlara sunulmak üzere faturaların kaybolması nedeniyle zayi olduğunun tespitini ve zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 05.10.1984 tarih, 1982/11-852 Esas ve 1984/788 Karar sayılı kararından anlaşıldığı üzere, tacirin saklamakla mükellef olduğu ticari defter ve kayıtları özenle muhafaza etmesinin zorunlu olduğu, yerine göre çalınma halinde bile zayi belgesi verilemez iken, taşınma sırasında kaybolma halinde zayi belgesi verilemeyeceği kanaatine varıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.