Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/17831 K.2014/6510

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/03/2012 gün ve 2011/117-2012/72 sayılı kararı onayan Daire’nin 02/07/2013 gün ve 2012/16048-2013/13995 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tanınmış “ETİ PUF” ibareli markasının tescilli olduğunu, davalı şirketin “UNO PUF” markası için tescil başvurusunda bulunduğunu, müvekkilinin başvuruya itiraz ettiğini, itirazın kısmen reddedildiğini, markaların ve dava konusu markanın tesciline karar verilen sınıfların müvekkil markalarının kapsamındaki sınıflar ile benzediğini, davalı markasının tescili halinde iltibas meydana geleceğini ileri sürerek, davalı TPE YİDK'nın 15.04.2011 tarih ve 2011-M-1506 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, taraf markalarının aynı veya benzer olmadığını, PUF ibaresinin cins ve vasıf bildirdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı TPE vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı markasında yer alan çekişmeli ve itiraz üzerine çıkarılmayan 30. sınıftaki emtianın tamamının davacının kapsamında aynı veya aynı tür olduğu, 35. sınıfta yer alan bazı ürünler ile 43. sınıfta yer alan yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri ile davacı markalarının tescilli olduğu emtialar arasında bağlantı ihtimali dahil benzer bulunduğu,

davacının “PUF” ibaresinin tüketiciler nezdinde davacı markası olarak biliniyor olması sebebiyle ayırt ediciliğinin kullanımla arttığı, davalı başvurusunda bu ibareyi gören, duyan tüketicilerin ibarenin etkisinde ve çağrışımında kalacağı, taraf markalarının görsel, işitsel ve kavramsal ve genel izlenim olarak benzediği gerekçesiyle davalı TPE YİDK'nın 2011-M-1506 sayılı kararının kısmen iptaline dair verilen kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 02.07.2013 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Mahkemece verilen karar davacı vekili tarafından da süresi içinde geçerli şekilde temyiz edilmiş olmasına rağmen Dairemizin 02.07.2013 tarihli, 2012/16048 Esas-2013/13995 Karar sayılı ilamı ile yapılan temyiz incelemesinde davacı vekilinin temyizinin sehven incelenmediği anlaşılmakla bu yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulü ile davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi sonucu; Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.