Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/17878 K.2014/8442

Taraflar arasında görülen davada İzmir 5. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/12/2012 tarih ve 2010/946-2012/1422 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan N..

A..'ın müvekkili şirketten 02/02/2005 tarihinde 3.500 TL tutarında 350 kg et satın aldığını, bu etin bedelini kredi kartı ile ödediğini, kartın limitinin 3.500 TL alışverişe yeterli gelmesi sonucu slip çekildiğini, kredi kartından çekilen slip ile 008218 onay kodunun verildiğini ve . seri nolu fatura tanzim edilerek satın alınan etlerle birlikte davalıya teslim edildiğini, ancak banka tarafından onay kodu verilen bu alacağın müvekkili şirketin hesabına geçmesi gerektiği halde kartın çalıntı olduğu gerekçesi ile ödenmediğini,

oysa bu alacağın ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 3.500 TL'nin 02/02/2005 tarihinden itibaren işlemiş ticari işlerde uygulanan yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında davalı gerçek kişi yönünden davasını takip etmemiştir .

Davalı Garanti Bankası A.Ş. vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre, davalı Garanti Bankası A.Ş. hakkında açılan davanın reddine, davalı N.. A.. hakkında açılmamış sayılmasına karar verilip bozma yapılmadığından yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı banka tarafından davacı şirkete verilen pos makinesi kullanılarak yapılan alışveriş bedelinin, davalı bankada bloke tutularak davacıya ödenmemesi nedeniyle bu bedelin tahsili istemine ilişkindir. Davalı banka kullanılan kredi kartının sahte olduğu gerekçesiyle davacıya ödeme yapmamıştır. Mahkemece de, davalının kusuru bulunmadığı, sahte kartın Yapı Kredi Bankası'na ait olduğu ve bu banka tarafından verilen provizyon sonucu ödeme yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, Yapı Kredi Bankası vekilince dosyaya sunulan dilekçede davaya konu işleme ilişkin kredi kartının sahte olduğunun anlaşılması üzerine, müşteri itirazı haklı görülerek müşteri hesabına söz konusu tutarın iade edildiği ve Garanti Bankası tarafından da bu miktarın banka kaynaklarından tahsil edildiği beyan edilmiştir. Bu durumda, davalı bankanın somut olaya ilişkin bir kusuru bulunmamakta ise de, yapılan alışveriş karşılığı olan para Yapı Kredi Bankası tarafından davalı bankaya gönderildiğine, bu para halen davalı bankada bulunduğuna ve charge back süresi içerisinde de geri istenilmediğine göre, mahkemece davanın kabulü gerekirken reddi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.