Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/17976 K.2014/6814

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/01/2013 tarih ve 2007/481-2013/3 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili katılma yoluyla davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin taahhüdü altında yapılan K. S.Y. P. B. O. İnşaatının davalı tarafından İ. A. R. Sigortası Poliçesi ile sigortalandığını, 06.08.2002 tarihinde meydana gelen patlamalar nedeniyle 3. şahıslar tarafından müvekkili aleyhine açılan davaların kabul edilerek kesinleştiğini, hak sahiplerine 159.501,27 TL ödeme yapıldığını, temerrüdün davaların sigortacıya ihbarı suretiyle öğrenme tarihi itibariyle oluştuğunu ileri sürerek ödenen miktardan muafiyetin düşülmesi ile 153.016,55 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen dosyada da davacı vekili, aynı patlamalar nedeniyle zarar görenlere mahkeme kararları doğrultusunda 99.360,09 TL ödeme yapıldığı ileri sürerek bu miktarın aynı poliçe kapsamında ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili ıslah dilekçesi ile asıl ve birleşen davalardaki toplam talep sonucunu 255.889,36 TL'ye çıkartmıştır.

Davalı vekili, davaya dayanak yapılan poliçenin 6 sigorta şirketi tarafından tanzim edildiğini, müşterek ve müteselsil sorumluluğunun söz konusu olmadığını, poliçedeki Koasürans Klozu nedeniyle müvekkilinin ancak 3/18 oranında sorumluluğunun bulunduğunu, 2.500,00 USD tutarındaki muafiyetin sadece toplam hasardan değil her bir hasardan ayrı ayrı indirilmesi gerektiğini, faize faiz uygulanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, aktedilen poliçenin açık müşterek sigorta niteliğinde olduğu, bu sigorta türünde sigortacıların rizikoyu paylaştıkları, poliçeye göre davalının rizikonun 3/18'lik kısmından sorumlu tutulduğu, 06.08.2002 tarihinde meydana gelen patlamalardan kaynaklanan maddi zararların tek bir zarar olarak kabul edilmesi ve muafiyetin buna göre toplam zarardan bir defa düşülmesi gerektiği, davalının sigortalıdan 3. kişilerce tahsil edilen tüm dava, ücret ve masrafları da tazmin etmeyi üstlendiği,

buna göre davacının asıl davada 159.501,27 TL, birleşen davada ise 99.360,09 TL ödeme yaptığı, talep edilen miktardan muafiyetin indirilmesi neticesinde, ödenecek tazminat miktarının 255.889,36 TL olduğu, davalının bu miktarın hissesine düşen 42.648,22 TL'sinden sorumlu bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 42.648,22 TL'nin davalıdan tahsiline, 4.934,00 TL'ye 30.05.2007, 15.622,50 TL'ye 18.07.2007, bakiyesine 24.08.2007 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi uygulanmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili temyiz etmiştir. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, mahkemece, 06.08.2002 tarihinde meydana gelen patlamalardan kaynaklanan zararların tek bir zarar kabul edildiği, sigorta poliçesindeki muafiyet klozunun bir kez uygulanabileceği, muafiyetin davaya konu olmayan başka bir zararda tenzil edildiği, bu nedenle davaya konu üçüncü kişilere yapılan ödemelere tatbik edilemeyeceği gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiştir.

Ancak, poliçenin muafiyete ilişkin 5.2. maddesinde “her bir hasar ve ziyada uygulanacak tenzili muafiyetler” üçüncü şahıs mali mesuliyet teminatı bakımından 2.500 USD karşılığı Türk Lirası olarak öngörülmüştür.

Bu durumda poliçede öngörülen muafiyetin her bir hasar için yani her bir zarara uğrayan üçüncü kişi bakımından 2.500 USD karşılığı Türk Lirası olarak uygulanması gerekirken muafiyetin olay bazında değerlendirilmesi suretiyle karar verilmesi doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.